R Venkataramanan

R Venkataramanan

R Venkat's Blog

R Venkat's Blog
"To be an Inspiring Teacher,one should be a Disciplined Student throughout Life" - Venkataramanan Ramasethu

SNK

SNK

Monday, July 30, 2012

கணபதி



தடைகளை விலக்கி துவக்கும் எல்லா செயல்களிலும் வெற்றியினை அளிப்பவர் கணபதி. நல் அறிவையும் புகட்டுபவர். மாணவர்களாலும் மாணவிகளாலும் வணங்கப்படுபவர்.

இந்தியாவில் இந்தியர்கள் தொடங்கும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் இவருக்கே முதல் வழிபாடு என்று பழக்கத்தில் பல காலமாக உள்ளது. எதனை எழுதுவதற்கு முன்பும் இவரை நினைத்து பிள்ளையார் சுழி போட்டு தான் எழுத துவங்குவார்கள். சாலை ஓரங்களில், இரண்டு சாலைகள் கூடும் இடங்களில் இவர் சிலை வைக்கப்பட்டு வணங்கப்படுகிறது. இந்து கடவுளர்களில் மிகவும் பிரசித்தமான கடவுளாக விளங்குபவர் கணபதியே.

பஞ்சாயதன பூஜையில் அதாவது சிவன் அம்பாள், விஷ்ணு, சூரியன், வினாயகர் என்பதில் முதலில் வருபவர் கணபதி. கணபதியினை வணங்கும் மதத்திற்கு காணாபத்யம் என்று பெயர். இதனை பின்பற்றுபவர்கள் கணபதியை உலகினை படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய முத்தொழிலையும் செய்பவராகவும் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் என்று மூன்று வடிவங்களிலும் இவர் விளங்குபவராகவும் கருதுகின்றனர்.

பிரம்மவைவர்த்த புராணத்தில் கணபதியே தான் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் என்று சொல்லப்படுவதால், இவர் வைணவர்களாலும் வணங்கப்படுகிறார் என்று ஆகிறது. அவர்கள் இவருக்கு அளிக்கும் பெயர் விஸ்வக்சேனர் என்பதாகும். புத்தர்களும் ஜைனர்களும் கூட கணபதிக்கு முக்கிய இடம் அளிக்கின்றனர்.

கணபதி வழிபாடு இந்திய துணை கண்டத்தில் மட்டும் என்று இல்லாமல், நேபாள், இலங்கை, திபெத், தாய்நாலாந்து, பெர்சியா, ஆப்கானிஸ்தான், மத்திய ஆசியா, என கடல் கடந்தும், சைனா, ஜப்பான், ஜாவா, பாலி, போர்னியா போன்ற அயல் நாடுகளிலும் பரவியுள்ளது. மத்திய அமெரிக்காவிலும், மெக்சிகோவிலும் கண்டு எடுக்கப்பட்ட 3,000 இந்து கடவுள் சிலைகளில் கணபதி சிலையும் அதிகமாக உள்ளன. மெக்சிகோவில் இவருக்கு உள்ள பெயர் "வீரகோசா"உருவத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை.

அயல் நாடுகளில் வெகு பழமை காலத்திலேயே கணபதி வழிபாடு இருந்துள்ளது. ஈரான் நாட்டில் அரிஸிதான் என்ற இடத்தில் பல வருடங்களுக்கு முன் யானை முகம் கொண்ட ஒரு தகடு அகழ் ஆராய்ச்சியின் போது கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த தகட்டின் காலத்தை 1200 முதல் 1000 H.R. என நிர்ணயித்துள்ளனர்.

தத்துவ ரீதியாக யானை முகத்தானை வர்ணிக்கும் போது மனிதனுக்கும் மிருகங்களுக்கும் உள்ள ஒற்றுமையை காட்டுவதாக அமையும். யானை முகத்தான் சிறியவற்றிக்கும் (அதாவது மனிதன்) பெரியவற்றிக்கும் (அதாவது யானை) உள்ள ஒற்றுமையை காட்டுகிறது. என்று மேல்நாட்டு அறிஞர்கள் விளக்கம் அளித்துள்ளனர்.

மிகவும் பழமையான ரிக் வேத வல்லுனர்கள் கடவுளர்களில் மிகச் சிறந்தவராக கணபதியினை கருதுகின்றனர். கணபதியினை குறித்த பல தோத்திரங்கள் வேதங்களில் காணப்படுகின்றன.

இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் கணபதி வழிபாட்டு புனித ஸ்தலங்கள் உள்ளன.

பெரோலி :

பழைய காலத்தில் இதற்கு அலாபுர க்ஷேத்திரம் என்று பெயர். இங்கு க்ருஷ்ணேஸ்வரர் (குஷ்மேஸ்வரர்) ஜ்யோதிர் லிங்கம் உள்ளது. இந்த இடத்தின் சிறப்பு என்னவெனில் முருகப்பெருமாள் சிவபெருமானின் அறிவுரைப்படி தாரகாசுரனை கொல்வதற்கு முன்பு இங்கு வந்து கணபதியை வழிபட்டார் என்பதே. இங்குள்ள கணபதியை முருகப்பெருமானே பிரதிஷ்டை செய்தார் என்றும் இவருக்கு வினாயகர் என்ற பெயர் என்று வழக்கில் உள்ளது.

மோரேஸ்வரர் :

இந்த பகுதிக்கு புஸ்வானந்த க்ஷேத்திரம் என்று பெயர். இந்த இடம் பூனாவிலிருந்து 40A.e. தொலைவில் உள்ளது. இங்குள்ள கணபதிக்கு முரேச கணேசர் என்று பெயர்.ராஜுரா: இந்த இடத்திற்கு ராஜசதன் க்ஷேத்திரம் என்று பெயர். இது ஜால்னா ரயில் நிலையத்திலிருந்து 14A.e. தொலைவில் உள்ளது. இந்த இடத்தில் கணேசர் சிந்துராசுரனை அழித்தபின் வரேன்ய மன்னனுக்கு கணேச கீதை உபதேசித்தது ஒரு சிறப்பு. ராஜுராவை குருக்ஷேத்திரத்தில் உள்ள ஜ்யோதிசார் என்னும் இடத்திற்கு ஒப்பிடுவர். இங்கு தான் அருச்சுனனுக்கு கிருஷ்ணன் கீதையினை உபதேசித்தார்.

பிரயாகை :

இது உத்திர பிரதேசத்தில் அலஹாபாத்தில் உள்ளது. இதற்கு ஓங்கார க்ஷேத்திரம் என்ற பெயரும் உண்டு. ஆதிகாலத்தில் பிரணவம் (ஓங்காரம்) நான்கு வேதங்களுடன் தோன்றி இந்த இடத்தில் கணேசரை பிரதிஷ்டை செய்ததாகவும் அவரே தன்னை இங்கு பூஜித்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது.

காசி :
துண்டிராஜ க்ஷேத்திரம் என்ற பெயரும் உண்டு. இங்கு தான் புகழ் மிக்க பிரசித்தமான துண்டிராஜ கணேசர் ஆலயம் உள்ளது.

கும்பகோணம் :
தமிழ் நாட்டில் மிகவும் புகழ்பெற்ற புண்ணிய தலங்களில் இதுவும் ஒன்று. இதற்கு ஸ்வேதவிக்னேஸ்வர க்ஷேத்திரம் என்ற பெயரும் உண்டு. காவேரி நதிக்கரையில் சுத்த கணபதி ஆலயம் இங்கு உள்ளது. மிகுந்த பிரயாசையுடன் அமிர்த்தத்திற்காக கடலை கடைந்ததும் அமிர்தம் கிடைக்காததால் தேவர்கள் இங்கு கணபதியை தொழுத பின் அமிர்தம் பெற்றனர் என்று வரலாறு.

பத்வமால்யா :

இது பழமையான ப்ரவால க்ஷேத்திரம். பம்பாய் - புசாவல் ரயில் மார்க்கத்தில் மஹஸ்வாடா ரயில் நிலையத்திற்கு ஐந்து மைல் தொலைவில் பத்மாலயா உள்ளது. இந்த தலம் மிகவும் புகழ் பெற்றது. கார்த்தவீர்யனும் (சஹஸ்ரார்ஜூனன் என்றும் சொல்வதுண்டு) சேஷனும் இங்கு கணபதியை தொழுதுள்ளனர். இவர்கள் இருவரும் பிரதிஷ்டை செய்த இரண்டு கணபதிகள் இன்றும் உள்ளன. இந்த ஆலயத்திற்கு முன்னால் "உகமா"என்ற புகழ்பெற்ற குளமும் உள்ளது.

கலம்பா : இதனை சிந்தாமணி க்ஷேத்திரம் என அழைப்பர். இதன் பழைய பெயர் கடம்பபுரம். கவுதம ரிஷியின் சாபத்திலிருந்து நிவாரணம் பெற இந்திரன் இங்குள்ள சிந்தாமணி கணபதியை வணங்கி சாப விமோசனம் பெற்றான் என்பது வரலாறு.

நாமாலா காவ்:

இதுதான் பழமையான அம்லாச்ரம க்ஷேத்திரம். கச்சிகுடா - மன்மாட் ரயில் மார்க்கத்தில் ஜால்னா ரயில் நிலையத்திலிருந்து தோசபுரி வரையில் பேரூந்தில் சென்று அதன் பின் இந்த இடத்திற்கு நடந்து செல்ல வேண்டிய நிலை ஒரு காலத்தில் இருந்தது. தன் தாயின் சாபத்தில் இருந்து விடுபட யமன் இங்கு கணபதியை வணங்கி விடுபட்டான். யமனால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட ஆசபூரக கணபதி இன்றும் அருள் பாலித்துக் கொண்டுள்ளார். சுபத்தி ப்ரத தீர்த்தம் என்ற புகழ்மிக்க குளம் இங்குள்ளது.

அதோஷா:

இதற்கு சாமி விக்னேச க்ஷேத்திரம் என்ற பெயரும் உண்டு. நாகபுர - சிண்ட்வாடா ரயில் மார்க்கத்தில் சமரேரா ரயில் நிலையத்திலிருந்து சுமார் 5மைல் தொலைவில் உள்ளது. மஹப்பா சங்கடா, சத்ரு என்ற மூன்று அரக்கர்களை அழிக்க தேவர்களும் ரிஷிகளும் இந்த இடத்தில் கணபதியினை பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டதாக வரலாறு. மஹாபலியின் யாகத்திற்கு போகும் முன் வாமன மூர்த்தியும் இங்கு கணபதியை வணங்கி சென்றதாகவும் வரலாறு உண்டு.

லோஷ்யாத்ரி:

ஜௌரா தாலுக்காவிற்கு அருகில் பூனா மாவட்டத்தில் இந்த தலம் உள்ளது. தனக்கு கணேசன் மகனாக பிறக்க வேண்டி பார்வதி இந்த இடத்தில் கடும் தவம் செய்ததாக வரலாறு. இதன் பழைய பெயர் பள்ளிபுரா பள்ளால என்ற வைச்யன் தவத்திற்கு மெச்சி கணபதி இங்கு தோன்றியதாக கூறப்படுகிறது. ஆகவே இந்த பகுதிக்கு வல்லாலி வினாயக க்ஷேத்திரம் என்ற பெயர் உண்டு. பழமையான வரலாற்றில் குறிக்கப்படும் சிந்து தேசம் தற்போது இல்லை ஆனால் குலவ மாவட்டத்தில் உள்ள (மஹாராஷ்டிரம்) பாலி க்ஷேத்திரம் மிகவும் புகழ்மிக்கது.

ஜலசேபுரா:
தற்சமயம் இந்த தலம் இல்லை. இந்த இடத்தில் மயன் கணபதி ஆலயம் நிர்மாணம் செய்து வழிபட்டதாக தெரிகிறது. திருபுராவின் அசுரர்களும் இங்கு வழிபட்டுள்ளனர்.

பரினேரா:
இதற்கு மங்கள மூர்த்தி க்ஷேத்திரம் என்ற பெயரும் உண்டு. இங்கு மங்கள பகவான் (அங்காரகன்) இந்த இடத்தில் கணபதியை பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டுள்ளார். நர்மதைக் கரையில் இந்த தலம் உள்ளதாக சொல்லப்பட்டாலும் எந்த இடத்தில் உள்ளது என்று நிர்ணயிக்க முடியவில்லை.

கஸ்யபாஸ்ரமம் வரலாற்றில் குறிப்பிட்டிருந்தாலும் இது எங்கிருக்கிறது என்று கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. தன்னுடைய ஆசிரமத்தில் கணபதியினை பிரதிஷ்டை செய்து காச்யபர் வழிபட்டார் என்று கூறப்படுகிறது.

கங்கா - மசாலே:

இது பாலசந்திர கணேச க்ஷேத்திரம் என அழைக்கப்படுகிறது. கச்சிகுடா மன்மாட் ரயில் மார்க்கத்தில் பர்பானி நிலையத்தில் இருந்து 26மைல் தூரத்தில் உள்ள சிலு நிலையத்தில் இருந்து 15மைல் தூரத்தில் உள்ளது. கோதாவரி நதியின் நடுவில் பாலசந்திர கணேசர் ஆலயம் உள்ளது.

விஜயபுரா:

அனலாசுரனை அழிக்க கணபதி தோன்றினார். இது தைலிங்க தேசத்தில் உள்ளதாக கூறப்படுகிறது. எங்கு என நிர்ணயிக்கப்படவில்லை. சென்னை - மங்களூர் ரயில் பாதையில் விஜய மங்கலம் என்ற ரயில் நிலையம் உள்ளது. ஈரோடுலிருந்து 16மைல் தொலைவில் உள்ளது. இங்குள்ள கணபதி மிகவும் பிரத்திபெற்றவர். ஆனால் இந்த தலம் தானா விஜயபுரா என்று உறுதியாக தெரிவதற்கில்லை.

பாஸ்கரபுவனா: கோதாவரிக்கரையில் ஜால்னாவில் இருந்து 33மைல் தூரத்தில் உள்ளது. குருதத்தாத்ரேயர் இங்கு தவம் செய்து விஞ்ஞான கணேசரை பிரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டதாக வரலாறு. இந்த கோவில் இன்றும் உள்ளது.

ராஜா நாகாவ்:

இது மணிபூர க்ஷேத்திரம் என அழைக்கப்படுகிறது. பூனாவிலிருந்து பேரூந்தில் இதனை அடையலாம். திரிபுரத்தின் அசுரர்களை வெற்றி காண முடியாத நிலையில் பரமேஸ்வரன் இந்த இடத்தில் கணபதியை வழிபட்டு வெற்றி கண்டார் என்று வரலாறு. இந்த ஆலயம் தற்போதும் உள்ளது.

தேவுரா:

பூனாவில் இருந்து ஐந்து மைலில் உள்ளது. படைப்பு தொழிலில் ஏற்படும் இடர்பாடுகளை களைய பிரம்மா இந்த இடத்தில் கணபதியை வழிபட்டதாக வரலாறு.

சித்ததேகா:
பீமா நதிக்கரையில் போரிவில்லி நிலையத்திலிருந்து 5மைல் தூரத்தில் உள்ளது. இதற்கு பழமையான பெயர் சித்தாஸ்ரமம். மது கைடபர்களைக் கொல்ல மஹாவிஷ்ணு இந்த இடத்தில் கணபதியை வணங்கியதாக வரலாறு. வேதவியாசர் த்வாபர யுகத்தின் முடிவில் நான்கு வேதங்களையும் தொகுப்பதில் ஏற்பட்ட இடர்படுகளை களைய இந்த மஹா விஷ்ணுவால் ஏற்படுத்தப்பட்ட சித்தாஸ்ரமத்தில் கணபதியை வழிபட்டதாகவும் நம்பப்படுகிறது.

(இந்த கட்டுரைக்கு ஆதாரம் 31.8.1975 பவன்ஸ் ஜர்னல்)

ஜபத்தின் மஹிமை

ஜபத்தின் மஹிமைய நன்றாக அறிந்தவர் வஸிஷ்டர். ஸ்ரீராமாயணத்தில் 'வஸிஷ்டம் ஜபதாம் வரம்'என்று ஜபம் செய்கிறவர்களில் சிரேஷ்டர் அவர்தாம் என்று சொல்லியிருக்கிறது. மகாபாரதத்தில் ஜபம் செய்கிறவர்களின் கதி என்ன என்று யுதிஷ்டிரர் கேட்க, பீஷ்மர் சொல்கிறார்- ''ஆசமனம் பிராணாயாமம் அங்கந்யாஸம் முதலிய அங்கங்களின்றி ஜபம் செய்கிறவன், சிரத்தையில்லாமலும் ஸந்தோஷமில்லாமலும் ஜபிக்கிறவன், அகங்காரமுடையவன் இவர்கள் நரகம் செல்வர். எந்த விஷயத்தில் அவனுக்கு ஆசை விழுகிறதோ அதில் பிறப்பான். சஞ்சல புத்தியுடன் செய்பவன் சஞ்சல கதியடைவான். ஹடத்தால் ஜபிப்பவனும் நல்ல கதியடையான் நரகத்தையே அடைவான். காமகாமியாக இருந்து பிரணவத்தை ஜபம் செய்தவனும் நரகத்துக்கே போவான்''என்கிறார்.

இவரிடம், ''நரகம் என்றால் என்ன?''என்ற கேள்விக்குப் பதில் சொல்கிறார்- தேவர்களுடைய ஸ்தானங்கள், திவ்ய விமானங்கள், தேவ ஸபைகள், தேவலோகத்திய உத்தியானங்கள், விளையாட்டுப் பூமிகள், தாமரையோடைகள், இந்திரன், ப்ருகஸ்பதி, மருத், விச்வதேவர், ஸாத்யர், வஸு ருத்ர ஆதித்யர் இவர்களுடைய லோகமும் நரகம்தான். பரமாத்மாவின் ஸ்தானம் அதாவது ஸ்வரூபம் ஒன்றே பயமற்றது;அவித்யாதி க்லேசமற்றது. ப்ரியம், அப்ரியம் முக்குணங்கள் அற்றது லிங்கசரீரமற்றது;அறிபவன் அறிவு அறியப்படுவது என்ற திரிபுடி அற்றது;ஸுகதுக்கமற்றது. அதுவே நித்ய ஸுகம். அதை அபேக்ஷித்து, தேவலோகங்கள் நரகமாகும். ஆகவே சாஸ்திரப்படி ஜபம் செய்பவனுக்கு மோக்ஷமும், விதிக்கு மாறுபாடாகியோ, பலகாமனையாலோ ஜபம் செய்பவனுக்குத் தேவாதிலோகப் பிராப்தியும் கிடைக்கும் என்று ஏற்பட்டது.

பின் யுதிஷ்டிரர் காலம், யமன், மிருத்யு இவர்களுடைய ஜப விஷயமான ஸம்வாதத்தைக் கேட்க, பீஷ்மர் சொல்கிறார்- இக்ஷ்வாகு, பிராம்மணன், காலம், யமன் இவர்களின் வரலாற்றைச் சொல்கிறேன் கேள். ஒரு காலத்தில் வேத வேதாங்கங்களை அறிந்த மகாபுத்திமானான ஒரு பிராம்மணன் இருந்தான். அவன் தவம் புரிந்துகொண்டு ஆயிரம் வருஷங்கள் வேதமாதாவான காயத்ரீயை ஜபம் செய்தான். கடைசியில் காயத்ரீதேவி அவனுக்குப் பிரத்தியக்ஷமானாள். அவனோ ஜபத்தையே செய்துகொண்டு தேவியிடம் ஒன்றும் பேசவில்லை. தேவி அவனிடம் கருணை கொண்டாள். அவன் ஜபத்தை முடித்துக்கொண்டு தேவியின் காலில் விழுந்து, ''எனது பாக்கியத்தால் c பிரஸாதத்தை அடைந்தாய். எனக்கு எப்பொழுதும் ஜபத்தில் மனம் ரமிக்கும்படி அநுக்கிரகிக்க வேண்டும்''என்றான். தேவி, ''பிரம்மரிஷே!உனக்கு வேண்டிய வரத்தைக் கேட்டுக்கொள்''என்றாள். பிராம்மணன், ''எனக்கு ஜபத்தில் ஆசை வளரட்டும்;மனம் எப்போதும் ஸமாதியில் லயிக்கட்டும்''என்று வேண்டினான். ''அப்படியே ஆகட்டும். c ஒருபோதும் நரகம் அடையமாட்டாய். பிரம்மாவின் ஸ்நானத்தையே அடைவாய். காலம், ம்ருத்யு, யமன் இவர்களுடன் உனக்கு வாதம் ஏற்படும்''என்று உரைத்துத் தேவி மறைந்தாள்.

பிராம்மணன் காம க்ரோதாதிகளை ஜயித்து ஸத்யஸந்தனாக மறுபடியும் நூறு வருஷம் தவம் செய்தான். அதன் பிறகு தர்மதேவதை நேராகத் தோன்றி, ''பிரம்மணா, நான் தர்மதேவதை. இந்த ஜபத்தின் பயனாக c ஸத்ய லோகத்தை ஸம்பாதித்திருக்கிறாய். உடனே பிராணனை விட்டு சரீரத்தையும் விட்டு அந்த லோகங்களை அடைவாயாக''என்றது.

பிராம்மணன் :- தர்மமே, எனக்கு லோகம் எதற்கு?துக்க ஸுக ஸம்பந்தமுள்ள தேகத்தை மறுபடியும் அடைய மாட்டேன். நேராக மோக்ஷம் போவேன். c செல்வாயாக.

தர்மம் :- c அவசியமாகச் சரீரத்தை விட வேண்டும். ஆகவே ஸ்வர்க்கத்துக்குப் போ.

பிராம்மணன் :- தேகமில்லாமல் ஸ்வர்க்கத்தையும் நான் இச்சிக்கவில்லை. ஆதலால் எனக்கு ஸ்வர்க்கம் வேண்டாம்.

தர்மம் :- தேகத்தில் ஆஸ்தையை விடு. தேகத்தை விட்டு, ரஜஸ் இல்லாத லோகத்துக்குச் செல்.

பிராம்மணன் :- ஜபத்தில் ரமிக்கிறேன். அந்த ஸநாதன உலகங்கள் எனக்கு வேண்டாம். சரீரத்துடன் ஸ்வர்க்கம் போனால் போவேன்; இல்லையேல் வேண்டாம்.

''உனக்கு சரீரத்தை விட இஷ்டமில்லாவிட்டால் இதோ காலன், ம்ருத்யு, யமன் மூவரும் உன்னிடம் வருகிறார்கள்''என்று சொல்லித் தர்மம் மறைந்தது. அப்படியே ஆயுளை நிர்ணயிக்கும் காலதேவதையும் பிராணனைக் கொண்டு போகும் ம்ருத்யுவும் புண்ய பாபங்களுக்குப் பலனைக் கொடுக்கும் யமதேவதையும் அவனிடம் வந்தனர்.

யமன் :- c செய்கிற நல்ல தவத்திற்கும் ஆசரணைக்கும் பலன் கிடைத்திருக்கிறது. நான் யமன், உனக்குச் சொல்கிறேன்.

காலன் :- c செய்த ஜபத்திற்கு உத்தம பலன் கிடைத்திருக்கிறது. உனக்கு ஸ்வர்க்கத்தை ஏற இதுவே காலம்.

ம்ருத்யு :- நான் ம்ருத்யு. காலத்தால் ஏவப்பட்டு உன்னை அழைத்துப் போக வந்திருக்கிறேன்.

பிரம்மணன் அவர்களுக்கு ஸ்வாகதம் உரைத்து அர்க்யம், பாத்யம், ஆசமனீயம் இவற்றை அளித்தான். அப்பபொழுது தீர்த்த யாத்திரை செய்துகொண்டிருந்த இக்ஷ்வாகு என்ற அரசனும் அவ்விடம் வந்தான். பிராம்மணன் இக்ஷ்வாகுவையும் பூஜித்து, ''அரசரே, நான் தங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?''என்றான்.

அரசனோ, ''நான் அரசன்;நீர் பிராம்மணர். உமக்குப் பணம் வேண்டியதைக் கொடுக்கிறேன்''என்றான்.

பிராம்மணன் தான் நிவிருத்தி மார்க்கத்தில் இருப்பதால் பணம் வேண்டாமென்றும், தன் தவத்தால் அரசனுக்கு வேண்டியதை அளிப்பதாகவும் கூறினான்.

அரசன், ''நான் யாசிப்பதில்லை. ஆனால், நீங்கள் பிரதிஜ்ஞை செய்வதால் தங்களுடைய ஜபபலனைக் கொடுங்கள்''என்றான்.

பிராம்மணன் அப்படியே தான் செய்த ஜபபலத்தை அவனிடம் அர்ப்பணம் செய்தான்.

அரசன், ''உன் ஜபத்திற்குப் பலன் என்னவென்று தெரியாதபடியால் அதைச் சொல்''என்று வினவ, பிராம்மணன், ''நான் ஜபத்திற்குப் பலனை உத்தேசிக்கவில்லை. ஆனால் எனக்குத் தெரியாது. நீர் பலனைக் கேட்டபடியால் கொடுத்துவிட்டேன். அஸத்தியம் மிகவும் கொடியது. ஸத்தியம் தவங்களைக் காட்டிலும் பெரிய தவம். ஆதலால் நான் தவறமாட்டேன்''என்றான்.

ராஜா, ''அறிவதும் உலகை ரக்ஷிப்பதும் எங்கள் தர்மம், க்ஷத்திரியர்கள் கொடையாளிகள்;வாங்குபவரல்ல''என்றான்.

பிராம்மணன் ''அரசே;நான் தங்கள் வீடு தேடிவந்து 'வாங்கிக் கொள்ளுங்கள்'என்று நிர்ப்பந்திக்கவில்லை. நீர் இவ்விடம் வந்து கேட்ட பின் கொடுத்தேன். நீங்கள் வேண்டாமென்பது எங்ஙனம்?''என்றான்.

இந்தத் தருணத்தில் தர்மதேவதை, ''நீங்கள் இருவரும் விவாதம் செய்கிறீர்கள். பிராம்மணனுக்குத் தானபலனும், ராஜனுக்கு ஸத்தியபலனும் கிடைக்கட்டும்''என்றது. இவ்விதம் பிராம்மணன் நிர்ப்பந்திக்க, ராஜன் அதை நிராகரித்துத் தன் புண்ணியத்தைக் கொடுப்பதாகப் பிரதிஜ்ஞை செய்ய, அரசனுடைய கோபமும் பிராம்மணனுடைய கோபமும் உருவம் கொண்டு, விரூபன் என்றும் விகிருதன் என்றும் பெயருடன் தோன்றி விவாதம் செய்தன. ஒருவன், ''நான் உனக்குக் கொடுக்க வேண்டிய பசுவைக் கொடுக்கிறேன் எடுத்துக்கொள்''என்கிறான். மற்றவன், ''c கொடுக்க வேண்டாம்''என்கிறான். இந்த உதாரணத்தால், கடனாளி கொடுக்க வேண்டிய கடனைக் கொடுத்தால் பெற்றுக்கொள்வது அவசியம் என்று ஏற்பட்டது. ஆகவே ராஜன் பிராம்மணன் கொடுத்த புண்ய தானத்தைக் துக்கத்துடன் பெற்றுக்கொண்டான். பெற்றுக்கொண்டு அவனிடம் எல்லாவற்றையும் திரும்பி அளித்தான். இருவரும் ஸமமாகவே பிரம்ம லோகம் சென்றனர். ஆகவே ஜபத்தின் முடிவான பலன் மோக்ஷமே என்று பீஷ்மர் தர்மபுத்திரருக்கு உரைத்தார்.

“தர்பையின் மகிமை”

க்ருஷ்ணமூர்த்தி ஸாஸ்த்ரிகள்
(வேதபாஷ்ய ரத்னம்,வேதாந்த மீமாம்ஸா சிரோமணி)


நமது வாழ்க்கைக்கு உணவு,ஜலம்,காற்று எல்லாம் தேவை.உணவு என்பது தான்யங்களின் மூலம் கிடைக்கிறது.பசி என்ற நோயை குணப்படுத்துவதால் தான்யங்களுக்கு ஓஷதிகள் என்று வைத்து தைத்திரீய உபநிஷத்தில் “ஓஷதீப்யோ அன்னம்” எனப்படுகிறது.

உணவினால் உயிருக்கு பலம் ஏற்படுவதால் மட்டும் போதாது.பல நோய் எதிர்ப்பு சக்தியையும் நாம் பெற வேண்டும்.அதற்காக விசேஷமாக ரத்த ஸுத்திக்காக அருகம்புல் மிகவும் பயன்படுவது போல தர்பை எனப்படும் புல்வகையானது சில சூழ்நிலைகளில் உள்ள கெடுதல்களைப்போக்கடிக்கும் தன்மை பெற்றது என்று வேதத்திலேயே கூறப்படுகிறது.

1.பவித்ரம் வை தர்பா:
தர்பையானது புனிதத்தன்மையைத்தருகின்றன.நமது உடலில் வெளியிலிருந்து உள்ளே புகும் தீமையைத் தடுக்கிறது.எனவேதான் நாம் எந்த ஒரு செயல் (வைதீககார்யங்கள்) செய்ய ஆரம்பிக்கும் போதும் தர்பத்தில் உட்கார்ந்து,கையிலும் தர்ப்பவித்ரத்தை அணிகிறோம்.

2.“தர்பையின் உத்பத்தி”
வேதத்தில் பல முறை இந்த கதை வருகிறது.இந்திரன் வ்ருத்ராஸுரனை கொன்ற பொழுது வ்ருத்ராஸுரனின் தலை நதியில் விழுந்தது.அப்போது ஜலத்தில் இயல்பாக உள்ள ஒரு விசேஷமான சக்தி,தெய்வத்தன்மை இரண்டும் நதியின் கரையோரத்தில் வெளிவந்து மண்டியது.அந்த இடத்தில் உடனே தர்பை முளைத்தது.எனவே யாகாதிகளான செயல்களுக்கு தேவையான சக்தியும்,தெய்வத்தன்மையும் தன்னுள்ளே கொண்டுள்ளதாக தர்பையானது கருதப்படுகிறது.”இந்த்ரோ வ்ருத்ரமஹன்,………தே தர்பா அபவன்” (6.1.1)இதே ஸந்தர்பம் ப்ராம்ஹணத்திலும் (3.2.4)வருகிறது.

3.“அக்னியின் ப்ரதிநிதி”
கடைந்து எடுக்கும் அக்னி உற்பத்தியாகாவிடில் மற்ற தீக்ஷிதரின் அக்னியை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.அதுவும் கிடைக்காவிடில் தர்பஸ்தம்பத்தில் ஹோமம் பண்ணலாம்.தர்பஸ்தம்பத்தில் அக்னியின் ஸாந்நித்யம் உள்ளது.”தர்பஸ்தம்பே ஹோதவ்யம்.அக்னிவான் வை தர்பஸ்தம்ப:”(3.7.3)

4.“தீயகதிர்களைத்தவிர்ப்பது”
சந்திர,ஸூர்ய க்ரஹணகாலங்களில் வீடுகளில் பெரியவர்கள் தொன்று தொட்டு ஊறுகாய் போன்ற நீடித்துப்பயன்படுத்தும் உணவுபொருட்களில்(ஜாடி,பாட்டில்) தர்பையைக்கிள்ளி அதன் துண்டை உள்ளே போடுகிறார்கள்.ஏனெனில் வெளியிலே அந்த நேரத்தில் வரும் தீயகதிர்கள் வாயிலாக உணவுபொருட்களில் கெடுதல் ஏற்படாதவாறு தர்பை தடுக்கும் தன்மை வாய்த்தது.இவ்வாறு நமது மூதாதையர்கள் பயன்படுத்தி வரும் தர்பைக்கு பலப்பல விசேஷங்கள் உள்ளன.
உடல் வலிமையும் புத்திகூர்மையும் கூட அவற்றால் ஏற்படும் என்று ஊகிக்க முடிகிறது.ஏனெனில் பாணிணி முனிவர் கௌமுதியை எழுதும் போது “பவித்ர பாணியாக உட்கார்ந்து ஆலோசித்து எழுதினார்” என்று மஹாபாஷ்யத்தில் கூறப்படுகிறது.ஒரு புனிதச்செயல் செய்யும் நேரத்தில் நமது சக்தி தடைபடாமலிருக்க நாம் கையில் தர்பத்தினாலான பவித்ரத்தை தரிக்கிறோம்.முழுமையாக அந்த வேலை பூர்தியாகும் வரை கழற்றாமலிருப்பது நம் செயலுக்கு உதவுகிறது.

5.“சக்தியை பரிமாறுவது”
இந்த விதத்திலும் தர்பை உபயோகிக்கப்படுகிறது.யஜமானன் தனக்கு பதிலாக புரோஹிதரை கார்யங்கள் செய்யுமாறு அதிகாரத்தை மாற்றித்தரும் போதும். ஸ்த்ரீகளே சில கார்யங்கள் (பித்ருகார்யங்கள்) செய்ய நேரிடும் போதும் தர்பங்களை மற்றவருக்கு கொடுத்து தன் அதிகாரத்தை மாற்றுவதும் வழக்கத்தில் உள்ளது.

காரடையார் நோன்பின் மகிமை

உ லகில் உள்ள எல்லா நாடுகளிலும், ஆன்மீகத்தில் சிறந்த நாடாக, பலம் மிகுந்த நாடாக இந்தியா கருதப்படுவது ஏன் என்று சிந்தித்தால் நமக்குக் கிடைக்கும் பதில், பாரத தேசம் ஒரு புண்ணிய பூமி, கர்ம பூமி பல ஆலயங்கள் நிறைந்த நாடு என்று கூறுவார்கள். அது மட்டுமல்ல:நமது நாட்டுப் பெண்கள் இல்லங்களிலும், ஆலயங்களிலும் ஆற்றிய ஆன்மீகப் பணியும் ஒரு காரணம். நமது நாட்டு வரலாற்றில்

ஆன்மீக பக்கத்தை புரட்டினால் ஆண்கள் புரிந்த ஆன்மீகச் செயல்கள், மற்றும் அதிசயச் செயல்கள் போல சற்றும் குறையாமல், ஏன் சற்று அதிகமாகவே பெண்கள் ஆற்றியுள்ளனர். அப்படி ஒரு ஆன்மீகச் சாதனை புரிந்தவர்களில் சாவித்திரி தேவியும் ஒருவர். அவர் புரிந்த சாதனையே இன்று கொண்டாடப்படும் காரடையார் நோன்பிற்கு காரணம். அதனுடைய வரலாற்றை நாம் இங்கு சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.

மத்திர தேசம் என்ற நாட்டை ஆண்டு வந்த அசுவபதி என்ற ராஜாவிற்கு குழந்தை இல்லை என்ற கவலை. ஒரு நாள் நாரதர் அங்கு வந்த போது, அவரிடம் தன் குறையை சொல்ல, நாரதர் சாவித்திரி தேவியை நினைத்து பூஜை, ஹோமங்கள் செய்தால் வழி பிறக்கும் என்று சொல்லி மறைந்தார். ராஜாவும் அவர் சொன்னபடியே செய்தார். அந்த ஹோமம் செய்த அக்னி குண்டத்திலிருந்து, ஜெகத்ஜோதியாய் தேவியவள் வந்தாள். பிரம்மதேவன் அனுப்பியதால் இங்கு வந்தேன். இப்போது உனக்கு மகன் இல்லை. இனிமேல் உண்டாகும். c செய்த தவத்திற்கு பலனாக நானே கன்னிகையாய் வந்து அவதரிப்பேன் என்று சாவித்திரி தேவி சொல்லி மறைந்தாள்.

சிறிது நாட்களுக்கப் பிறகு தேவி அவள் சொன்னபடியே அரசனின் பட்ட மகிஷியான மாளவியின் வயிற்றில் சாவித்திரி தேவி பிறந்தாள். அவள் வளர்ந்து பருவ மங்கையானதும் அவளுக்கு திருமணம் செய்ய நினைத்தார்கள். அவளுடைய அழகிற்கு ஈடாக எந்த அரச குமாரனும் இல்லை, என்பதால் அசுவபதி ராஜா, தன் மகளிடம்''நீயே உன் தோழிமாரோடு சென்று உனக்கேற்றவனைக் தேர்ந்தெடுத்து வா''என்று சொல்லி அனுப்பினார்.

சாவித்திரி தேவியும் தேசமெங்கும் ஆராய்ந்தும் கிடைக்காமல் இருந்தபோது, நாட்டை இழந்து காட்டில் வசிக்கும் சாலுவ தேசத்து அதிபதியின் மகனை (சத்தியவான்) வனத்தில் கண்டாள். தன் தந்தையிடம் வந்து தன் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தாள். அப்போது அங்கு வந்த நாரதர் அதைக் கேட்டுக் கலங்கினார். காரணம் என்ன என்று ராஜா கேட்டதற்கு நாரதர் சொன்னார். '' அந்த சத்தியவான் ஒரு வருடத்தில் மரணம் அடைந்து விடுவான் '' என்று. ராஜா தன் மகளிடம் '' c வேறு ஒருவரை வரித்து '' வா என்று சொன்னார். ஆனால் சாவித்திரியோ மனதில் ஒருவரை வரித்த பின்பு-வேறு ஒருவரைத் தேடுவது பதிவிரதம் கெட்டுவிடும். அவரையே தான் நான் மணப்பேன் என்று உறுதியாகக் கூறிவிட்டாள்.

நாரதர் அரசனிடம், சாவித்திரி அவள் மன திடத்தாலே எமனையும் வெற்றி பெறுவாள் என்று சொல்ல, அரசரும் அவள் விருப்பப் படியே காட்டிற்கு சென்று சத்தியவானிடம் கன்னிகா தானம் செய்து விட்டு வந்தார். காட்டில் சாவித்திரி பதிவிரதா தர்மத்திற்கு ஒரு குறையும் இல்லாமல் கணவனோடு கானகத்தில் வாழ்ந்து வந்தாள். கணவனுடைய மரண தேதியை அறிந்து இருந்ததால், கடுந்தவம் செய்தாள், கௌரி நோன்பு இருந்தாள். காமாக்ஷி தேவியை நோக்கி கடுந்தவம் இருந்தாள்.அந்த பங்குனி முதல் நாள் வந்தது. கடும் நோன்பு இருந்து உணவு இல்லாமல் இருந்தாள். காட்டில் விறகு கொண்டு வர கணவனுடன் சென்றாள். விறகு பிளக்கும் போது கணவன் உயிர் துறந்தான். சாவித்திரி தன் கணவனின் உயிரை மீட்க சபதம் கொண்டாள். கணவனுக்கு ஈமைக்கிரியைகள் செய்ய உறவினர்கள் வந்தபோது செய்ய அவள் அனுமதிக்கவில்லை. சாவித்திரி தனது கணவனின் உடலுடன் காட்டில் தனியாக அவன் உயிரை மீட்க காமாட்சி தேவியை நோக்கி பூஜித்தாள். பூஜையை தொடர்ந்து நடுவே எமன் தோன்றி ''உன்னுடைய பூஜைகள் அனைத்தும் வீண். உயிர் பிரிந்தது பிரிந்ததுதான்''என்று சொல்லியும் அவள் தன் விரதத்தை கைவிடவில்லை. காட்டில் கிடைத்த பூக்களையும், பழங்களையும் வைத்து பூஜித்தாள். அம்மைக்கு அமுது படைக்க விரும்பினாள். காடுகளில் ஏதும் கிடைக்காததால் அங்கே கிடைத்த களிமண்னை அடையாகவும், கள்ளிப் பாலை வெண்ணெயாகவும் பாவித்து பூஜை செய்தாள்.

எமதர்மன், சத்தியவான் உயிரை எடுத்துவிட்டுச் சென்று கொண்டிருந்தார். சாவித்திரி விடாமல் பின் தொடர்ந்து சென்றாள். எமன் அவளைப் பார்த்து ''என்னை ஏன் தொடருகிறாய்?''என்று கேட்க ''என் கணவன் உயிர் வேண்டும்''என்றாள். வேறு எதை வேண்டுமானாலும் கேள் தருகிறேன், என்ற எமனிடம் ''எனக்கு நூறு பிள்ளைகள் வேண்டும்''என்று வரம் கேட்க, ''தந்தேன் அம்மா உனக்கு''என்றார். தொடர்ந்து அவரைப் பின் தொடர்ந்து உங்கள் வரம் ''பலிக்காமல் போகலாமா!கணவனில்லாமல் எப்படி உங்கள் வரம் எனக்கு பலிதமாகும்?தரும தேவனுடைய வாக்கு பொய்யாகலாமா?''என்றாள். எமதேவனுக்கு அப்போது தான் சாவித்திரி தேவியின் மதி நுட்பம் புரிந்தது. சாவித்திரியின் பூஜைகளையும், மதி நுட்பத்தையும் மெச்சி உள்ளங்குளிர்ந்து, கணவனுடைய உயிரைப் தந்ததோடு, இழந்த ராஜ்ஜியத்தையும் அளித்தார்.

இவ்வாறு காலனையே கதி கலங்க வைத்து போராடி வெற்றி பெற்றதற்கு, சாவித்திரியம்மன் செய்த கௌரி நோன்பு தான் காரணமாகும். அப்படி சாவித்திரி செய்த பூஜையே இன்று நாம் அனைவரும் செய்யும் காரடையார் நோன்பு ஆகும். மாசி முடிந்து பங்குனி தொடங்கும் சமயம் அன்றைய தினம் சுமங்கலிகள் பூஜை செய்தால், அவர்களுடைய கணவரைப் பிரியாமல், தீர்க்க சுமங்கலிகளாக இருப்பார்கள் என்பதே அந்த நோன்பின் மகத்துவம்.

காட்டில் சாவித்திரி படைத்த மண் அடையை வெல்ல அடையாகவும், கள்ளிப்பாலை வெண்ணெயாகவும் நாம் அன்னைக்கு படைக்கிறோம். பூஜையின்போது ''உருகாத வெண்ணெயும், ஒரடையும் நான் உனக்கு தருவேன். கணவனை பிரியாத வரம் வேண்டும்''என்று சுமங்கலிகள் அனைவரும் காரடையார் நோன்பு எனும் பூஜையை செய்தால் சாவித்திரி போல திடமான மனதையும், கொண்ட கொள்கையில் உறுதியும் காமாட்சி அன்னையின் அருளையும் பெறுவார்கள் என்பது உறுதி.

ஸ்ரீ பரமாச்சார்யாள் பாதையிலே

கிருஷ்ண ஜெயந்திக்கு முருக்கு, சீடை, அதிரசம், என்று விதவிதமாய் பட்சணம் பண்றோம்.ஸ்ரீராமரரும்,மகாவிஷ்னு அவதாரம்தானே அதுக்கு ஏன் நிர் மோரும், பானகமும் மட்டும்னு ஏற்படுத்தி இருக்குனு ஓருத்தர் கேட்டார்.

ராமர் ராஜா பிள்ளை நெனைச்ச லட்டுவும், மைசூர்பாக்கும் கூட பண்ணியிருக்கலாம். ஆனா பின்னாலே வனவாசம் பண்ணணும். அதோட சீதையைப் பிரிஞ்சு சோகத்திலே இருக்கற போது முருக்கும் தேங்குழலும் திங்கத்தோனுமா அதோட வானரப்படை அத்தைக்கும் எத்தனை பட்சனம் பண்ணியாகணும்

அவர் ஸ்வாமியாச்சே நெனைச்சா வராதான்று நிங்க கேக்கலாம். தசரதர் பிள்ளையா வேஷம் போட்டுண்டடு பூலோகத்துக்கு வந்திருக்கிறவர் ராமர். கடல் மாதிரி விடு கார் எல்லாமிருக்கிற நடிகானாயிருந்தாலும் பிச்சைக்கார வேஷம் போட்டா பிச்சையெடுத்துதான் ஆகணும்.நான் பணக்காரன் அதனாலே கப்பரையேந்த மாட்டேன்னா பார்க்கறவா சிரிப்பா.

கிருஷ்ணண் மாடு மேய்கிறவன் அவன் கூட நிறைய சினேகிதா எல்லோருக்கும் நொருக்குதீனி வேணும். பண்ணிக் கொடுக்க யசோதம்ம இருக்கா. ஆபூர்வமா பிறந்த பிள்ளை. முன்ணாலேயும் பின்னாலேயும் குழந்தை இல்லே. அதோட பூதனை சகடாசுரன், திருணாவர்த்தன்னு அசுரனை சம்ஹாரம் பண்ணணும் யாதவா தெய்வம்ன்னு நெனைச்சு ஓதுங்கிடப்படாது. இப்படி பட்சணம் கேட்டு வெண்ணெய் திருடி அவாளை சகஜநிலைக் கொண்டு வரவேண்டிய கட்டாயம் இருந்தது கிருஷ்னனுக்கு

ராமர் சமாசரம் அப்படி இல்லே கொளத்துகிற வெய்யில் அன்னக்கொடி கட்டி சாப்பாடு போடுற ராஜா தசரதர் வெய்யில்லேபிதத்தம் தலைக்கேறாம இருக்கு சுக்கு அதோட காரம் தெரியாம இருக்க வெல்லம். இது தான் பானகத்தோட ரகசியம். நிர்மோர் குடலுக்கு குளிர்ச்சி. அதோட கொழப்பு ஏறாது தாகம் அடங்கும். காட்டிலே அலைகிற ராமனுக்கு நிர்மோரும், பானகமுமாச்சு.

ராமர் ஓரே ஓரு குரும்புதான் செய்தார். களிமண்ணை சின்னச் சின்னதா உருட்டி வெயில்லே காயவைப்பா. அதை உண்டை வில்லிலே அடிச்சா ண்ங் குனு தாக்கும்

கைகேயி அம்மாவோட கூட வந்தவ மந்தரை.அவள் முதுகிலே சதை துருத்திண்டு நிக்கும். அதை குறி தவறாம அடிக்கிறதுலே குழந்தை ராமனுக்கு குஷி. ராவண சமஹாரத்தின் விதை அங்கே தான் விழறது. இல்லேன்னா மந்தரை மனசுலே பகை வளர்ந்திருக்குமா கைகேயிக்கு அவதான் தப்புத்தப்பா போதனை பண்ணியிருப்பாளா துஷ்ட நிக்ரகம் பண்ணின ராமர் மந்தரை கிட்டே வம்பு பண்ணி இருப்பாரா

அடுத்ததாத அவர் செய்த தப்பு மறைஞ்சு நின்று வாலி மேலே அம்பு விட்டது. சீதையை ராவணன் தூக்கிண்டு போயாச்சு. துணையில்லாம நெடுவழி போகக் கூடாதுங்கறதை லோகத்துக்குப் புரிய வைக்கணும். தசரதர் காலமாயாச்சு அயோத்திக்குச் செய்தி அனுப்பினா பரதன் படையோடு வரமாட்டானா வாலிகிட்டே போய் அக்குள்ளே இடுக்கிண்டு நாலு சமுத்திரத்துக்கும் போனியே அந்த இராவணன் இந்த மாதிரி செய்தான்னு சொன்னாப் போதாதா வாலியைப் பார்த்துமே இராவன் சிதையை விட்டுடுவானே இராமாவதாரம் பூபாரம் குறைக்க இராவணாதிகளை சம்ஹாரம் பண்ண நடந்தது.

அதனாலேதான் சுக்ரிவன் கிட்டே போனார். தன்னோட பலத்தாலே பாதி வாலிக்குப் போயிடுமேன்னுதான் மறைஞ்சு நின்னு அம்பு விட்டார். அதோட வாலி சுக்ரீவன் மனைவியை அபகரிச்சுண்டவன். சுக்ரிவனை பேசவே விடாம அடிச்சுத்துரத்தினவன் வாலி. தப்பே செய்திருந்தாலும் எதிராளி நியாத்தையும் கேட்கணும். அப்புறம் மனசுக்கு ஏற்கலைன்னா சிட்சிக்கிறது தருமம். இப்படி வாலி பக்கம் நிறைய ஓட்டைகள். ஓட்டை குடத்திலே எவ்வளவு தண்ணிர் நிற்கும்

வாலியை தாரை தடுக்கறா ராமன் வந்து உன் தம்பியோட சேர்ந்திருக்கான்னு சொல்றா ராமன் தம்பிக்காக

தமிழ்த் தொகை அழகு

ஒருமை - இறையுணர்வு

மலைநாட்டு சிவாலயம் - திருவஞ்சைக்களம்


இரண்டு

அயனம் - தட்சணாயனம், உத்ராயனம்

அறம் - இல்லறம், துறவறம்

ஆன்மா - ஜீவான்மா, பரமான்மா

இடம் - செய்யுளிடம், வழக்கிடம்

இதிகாசம் - பாரதம், இராமாயணம்

முதுகுரவர் - தாய், தந்தை

இருமை - இம்மை, மருமை

உலகம் - இகலோகம், பரலோகம்

எச்சம் - பெயரெச்சம், வினையெச்சம்

எழுத்து - உயிரெழுத்து, மெய்யெழுத்து

கலை - சூரியகலை, சந்திரகலை

கந்தம் - நற்கந்தம், துர்கந்தம்

கிரகணம் - சூரிய கிரகணம், சந்திரகிரகணம்

சுடர் - சூரியன், சந்திரன்

திணை - உயர்திணை, அஃறிணை

போது - பகல், இரவு

மரபு - தாய் மரபு, தந்தை மரபு

வினை - நல்வினை, தீவினை


மூன்று

அரசர் - சேர, சோழ, பாண்டியர்

இடம் - தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை

உயிரிலுள்ள b - உதரத்தீ, விந்துத்தீ, சினத்தீ

உலகம் - பூலோகம், பரலோகம், பாதாளம்

கடுகம் - சுக்கு, மிளகு, திப்பிலி

காலம் - இறப்பு, நிகழ்வு, எதிர்வு

குணம் - சாத்வீகம், இராஜசகுணம், தாமச குணம்

குற்றம் - காமம், வெகுளி, மயக்கம்

சக்தி - இச்சாசக்தி, கிரியாசக்தி, ஞானசக்தி

சாத்திரம் - சாங்கியம், பதஞ்சலியம், வேதாந்தம்

சீவதேகம் - தூலம், சூக்குமம், காரணம்

சுடர் - சூரியன், சந்திரன், அக்கினி

தமிழ் - இயல், இசை, நாடகம்

b - அகவனீயம், தக்கிணாக்கிளீயம், காருகபத்யம்

தொழில் - ஆக்கல், காத்தல், அழித்தல்

நூல் - முதல், வழி, சார்பு

பொறி - மனம், வாக்கு, காயம்

மலம் - ஆணவம்மலம், கன்மமலம், மாயாமலம்

முக்கனி - மா, பலா, வாழை

பொருள் - பதி, பசு, பாசம்.

நான்கு

அரண் - மலை, காடு, மதில், கடல்

அளவு - எண்ணல், எடுத்தல், முகத்தல், நீட்டல்

அழகை - இளிவு, இழவு, அசைவு, வறுமை

ஆச்சிரமம் - பிரமசரியம், இல்வாழ்க்கை, வானப்பிரத்தம், சந்நியாசம்

இழிச்சொல் - குறளை, பொள், கடுஞ்சொல், பயனில் சொல்

உண்டி - உண்டல், தின்னல், நக்கல், பருகல்

உபாயம் - சாமம், தானம், பேதம், தண்டம்

உரை - கருத்துரை, பதவுரை, பொழிப்புரை, அகலவுரை

கதி - தேவகதி, மக்கள்கதி, விலங்குகதி, நாகர்கதி

கணக்குவகை - தொகை, பிரிவு, பெருக்கு, கழிவு

கவிகள் - ஆசுகவி, மதுரகவி, சித்திரகவி, வித்தாரகவி

சதுரங்கம் - தேர், கரி, பரி, காலாள்

சொல்வகை - பெயர், வினை, இடை, உரி

தோற்றம் - பை, முட்டை, நிலம், வியர்வை

நிலம் - குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல்

பண் - பாலை, குறிஞ்சி, மருதம், செவ்வழி

பதவி - சாலோகம், சாமீபம், சாருபம், சாயுச்சியம்

பா - வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா

பூ - கொடிப்பூ, கோட்டுப்பூ, நீர்ப்பூ, புதர்ப்பூ

பொருள் - அறம், பொருள், இன்பம், வீடு

பொன்வகை - ஆடகம், கிளிச்சிறை, சாதகம், சாம்பூநதம்

பெண் குணம் - அச்சம், மடம், நாணம், பயிர்ப்பு

மார்க்கம் - சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம்

யுகங்கள் - கிரிதம், திரேதம், துவாபரம், கலியுகம்

ஐந்து

அகிற்கூட்டு - சந்தனம், கற்பூரம், எரிகாசு, தேன், ஏலம்

அங்கம் - FF, வாரம், நட்சத்திரம், யோகம், கரணம்

அரசர்க்குழு - மந்திரி, புரோகிதர், சேனாதிபதியர், தூதர், சாரணர்

அவத்தை - சாக்கிரம், சொப்பனம், துருத்தி, துரியம், துரியாதீதம்

இலக்கணம் - எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி

ஈஸ்வரன்முகம் - ஈசானம், தற்புருடம், அகோரம், வாமம், சத்தியோசாதம்

உலோகம் - பொன், வெள்ளி, செம்பு, இரும்பு, ஈயம்

ஐங்காயம் - கடுகு, ஓமம், வெந்தயம், உள்ளி, பெருங்காயம்

ஐம்புலநுகர்ச்சியில்

இறப்பன - மீன், வண்டு, யானை, அகணம், விட்டில்

கன்னிகை - அகலிகை, திரௌபதி, சீதை, தாரை, மண்டோதரி

குரவர் - அரசன், உபாத்தியாயன், தந்தை, தேசிகன், மூத்தோன்

குற்றம் - கொட்டாவி, நெட்டை, குறுகுறுப்பு, மூச்சிடல், அலமரல்

சத்தி - இச்சாசத்தி, கிரியாசத்தி, ஞானசத்தி, பராசத்தி, ஆதிசத்தி

திருமால் ஆயுதம் - சக்கரம், தனு, வாள், தண்டு, சங்கம்

தேவர் - பிரமன், விஷ்ணு, உருத்திரன், மகேஸ்வரன், சதாசிவன்

புலன் - சுவை, ஒளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம்

யாகம் - பிரமம், தெய்வம், பூதம், பிதிர், மானுடம்

வண்ணம் - வெண்மை, கருமை, செம்மை, பசுமை

வாசம் - இலவங்கம், ஏலம, கருப்பூரம், சாதிக்காய், தக்கோலம்

விரை - கோட்டம், துருக்கம், தகரம், அகில், சந்தனம்

சுத்தி - ஆன்மசுத்தி, தானசுத்தி, திரவியசுத்தி, மந்திரசுத்தி, இலிங்கசுத்தி

முடிஅழகு - கொண்டை, பனிச்சை, குழல், முடி, சுருள்

ஆறு

அங்கம் - படை, குடி, கூழ், அமைச்சு, நட்பு, அரண்

அந்தணர் தொழில் - ஓதல், ஓதுவித்தல், வேட்டல், வேட்பித்தல், ஈதல், ஏற்றல்

ஆதாரம் - மூலம், சுவாதிட்டானம், மணிபூரகம், அனாகதம், விசுத்தி, ஆக்ஞை

உட்பகை - காமம், குரோதம், உலோபம், மோகம், மதம், மாற்சரியம்

சக்கரவர்த்திகள் - அரிச்சந்திரன், நளன், முசுகுந்தன், புருகுச்சன், புரூரவன், கார்த்தவீரியன்

சுவை, - இனிப்பு, புளிப்பு, உவர்ப்பு, கார்ப்பு, துவர்ப்பு, கைப்பு

தானை - தேர், பரி, கரி, ஆள், வேல், வில்

பருவகாலம் - கார், கூதிர், முன்பனி, பின்பனி, இளவேனில், முதுவேனில்

ஏழு

அகத்தினை - குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை, கைக்கிளை,

பெருந்திணை

இசை - குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம்

இடைஏழு

வள்ளல்கள் - அக்குறன், சந்திமான், அந்திமான், சிசுபாலன்,

தந்த வக்கிரன், கர்ணன், சந்தன்

உலகம் - பூலோகம், புவலோகம், மகாலோகம், சனலோகம்,

தவலோகம், சத்தியலோகம்

கடல் - உவர்நீர், நன்னீர், பால், தயிர், நெய், கருப்பஞ்சாறு, தேன்

கடைஏழு

வள்ளல்கள் - எழினி, ஓரி, காரி, நள்ளி, பாரி, பேகன், மலையன்

உலோகம் - செம்பொன், வெண்பொன், இரும்பு, ஈயம், வெங்கலம், தரா

முதல் ஏழு

வள்ளல்கள் - குமணன், சகரன், சகாரன், செம்பியன், துந்துமாரி, நளன், நிருதி

கீழ்ஏழ் உலகம் - அதலம், விதலம், சுதலம், தராதலம், மகாதலம், ரசாதலம், பாதாளம்

சப்தவிடத்தலம் - திருவாரூர், நாகப்பட்டினணம், திருநள்ளாறு, திருமறைக்காடு, திருக்காறாயில் திருவாய்மூர், திருக்குவளை

சீரஞ்சீவியர் - அசுவத்தாமன், மகாபலி, வியாசன், அனுமான், வீடணன், மார்க்கண்டன், பரசுராமன்

நதி - கங்கை, யமுனை, சரஸ்வதி, நர்மதை, காவேரி, குமரி, கோதாவரி

தாதுக்கள் - இரதம், உதிரம், எலும்பு, தோல், இறைச்சி, மூளை, சுக்கிலம்

தாளம் - துருவம், மட்டியல், ரூபகம், சம்பை, திரிபுடை, அடதாளம்,

ஏகதாளம்

பாதகம் - ஆங்காரம், உலோபம், காமம், பகை, போஜனப்பிரியம், காய்தல், சோம்பல்

பிறப்பு - தேவர், மக்கள், விலங்கு, பறவை, ஊர்வன, நீர்வாழ்வன, நிற்பன

மோட்ச புரி - காஞ்சி, காசி, அவந்திகை, துவாரகை, மதுரை, அயோத்தி,மாயை

பெண்கள் பருவம் - பேதை, பெதும்மை, மங்கை, மடந்தை, அரிவை, தெரிவை,

பேரிளம்பெண்

மண்டலம் - வாயு, வருணன், சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரம், அக்னி, திரிசங்கு

மாதர் - அபிராபி, மகேஸ்வரி, கௌமாரி, நாராயணி, வாராகி, இந்திராணி, காளி

முனிவர் - அத்திரி, குச்சன், கௌதமன், பிருகு, காசிபன், அங்கிரா, வசிட்டன்

வித்யா தத்துவம் - காலம், நியதிகலை, வித்தை, கிராகம், புருடன், மாயை

எட்டு

அட்டவீரட்டம் - கண்டியூர், திருக்கடவூர், திருஅதிகை, வழுவூர், திருப்பறியலூர், திருக்கோவலூர், திருக்குறுக்கை, திருவிற்குடி

அளவை - காட்சி, அனுமானம், ஆகமம், அருத்தாபத்தி, உபமானம்,

அபாவம், சம்பவம், ஐதீகம்

அஷ்டபந்தனம் - சுக்கான்கல், ஜாதிலிங்கம், செம்பஞ்சு, தேன்மெழுகு, எருமைவெண்ணெய், குங்கிலியம், நற்காவி, கொம்பரக்கு

எட்டுத்தொகை - நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, அகநானூறு, புறநானூறு

எண்சுவைத்தமிழ் - சிங்காரம், வீரியம், பெருநகை, கருணை, ரவுத்திரம், குற்சை, அற்புதம், பயம்

எண்வகைவிடை - சுட்டு, மறை, நேர், ஏவல், வினா, உற்றுதுரைத்தல், உறுவதுகூறல், இனமொழி

ஐஸ்வரியம் - தனம், தானியம், GF, பசு, புத்திரர், வாகனம், சத்தம், தைரியம்

சித்தி - அணிமா, மகிமா, லகிமா, கரிமா, பிரார்த்தி, பிராகமியம், வசித்துவம்

மெய்ப்பாடு - நகை, அழுகை, அச்சம், இளிவரல், மருட்கை, பெருமிதம்,

வெகுளி, உவகை

ஒன்பது

நவ GF - சங்கம், பதுமம், மகாபதுமம், மகரம், கச்சபம், முகுந்தம், குந்தம், நீலம், வரம்

ராட்சதகணம் - கார்த்திகை, அயில்யம், மகம், சித்திரை, விசாகம், கேட்டம்,

மூலம், அவிட்டம், சதயம்

நவமணி - கோமேதகம், நீலம், பவளம், புஷ்பராகம், வைடூரியம், மரகதம், மாணிக்கம், முத்து, வைரம்,


ஒரெழுத்து ஒருமொழி

ஆ - பசு, கோ - தலைவன், ஈ - கொடு, பூ - மலர்,

நா - நாக்கு, கா - காப்பாற்று, மா - பெரிய, ஐ - சளி,

சா - மடி, சே - எருது, பா - பாடல், கை - கரம், தை - மாதம்

ஆதாரம் - அபிதான சிந்தாமணி

நமையாளும் நாயன்மார்கள் அறுபத்திமூவர்

தில்லைவாழ் அந்தணர்:சித்திரை-முதல்நாள்-தில்லையில் வாழும் தீட்சதர்கள். தொகையடியார்களின் ஒன்பதுபேரில் முதலாவதாக வணங்கப்படுபவர்கள்.

1. திருநீலகண்ட நாயனார்:தை-விசாகம். குயவர்-சோழநாடு, சிதம்பரம். அயலறியா வண்ணிம் மனைவியின் சபதத்திற்கு உடன்படடு அவளைத் தீண்டாது, இளமையிலும் முதுமையிலும் இல்லறம் நடத்தி இறைவன் திருவருளால் இளமை பெற்றார்.

2. இயற்பகை நாயனார்:மார்கழி-உத்திரம். வணிகர்-சோழநாடு- காவிரிப்பூம்பட்டினம். சிவனடியார்க்குத் தம் மனைவியிடமே தானமாகக் கொடுத்தவர்.

3. இளையான் குடிமாற நாயனார்:ஆவணி-பூசம். வேளாளர் இளையான்குடி. விதைத்த நெல் எடுத்து அலங்கெரித்து அடியார்க்கு அமுது அளித்தல்.

4. மெய்ப்பொருள் நாயனார்:கார்த்திகை-உத்திரம் குறுநில மன்னர்-நடுநாடு, திருக்கோவலூர். வஞ்சித்துத் தம்மைக் கொல்லும் சிவவேடதாரியைக் காப்பாற்றித் தம் உயிரைவிட்டவர்.

5. விறன்மீண்ட நாயனார்:சித்திரை-திருவாதிரை. வேளாளர்-மலைநாடு, செங்குன்றூர். சுந்திர மூர்த்தி சுவாமிகள் திருத்தொண்டத் தொகை பாடுதற்குக் காரணமாய் இருந்தவர்.

6. அமர்நீதி நாயனார்:ஆனி-பூரம். வணிகர்-சோழநாடு, பழையாறை, கோவணத்திற்கு நிறையாக மனைவி, மக்கள், சொத்துக்களுடன் தன்மையும் சிவனடியார்க்குத் தந்தவர்.

7. எறிபத்த நாயனார்-மாசி-அஸ்தம். சோழநாடு, கருவூர். பூக்குடலையைச் சிவனடியாரிடமிருந்து பிடித்திழுத்துச் சிதறவைத்த பட்டத்து யானையை வெட்டியவர்.

8. ஏனாதினாத நாயனார்-புரட்டாசி-உத்திராடம். சான்றோர்-சோழநாடு, எயினனூர். போர் புரியும் பகைவன் நெற்றியில் திருநீற்றைக் கண்டதும் அவனார் கொல்லப்படும்படி நடந்து கொண்வர்.

9. கண்ணப்ப நாயனார்:தை-மிருகசீரிடம். வேடர்-தொண்டை நாடு-உடுப்பூர். ஆறே நாளில் அளவுகடந்த பக்திசெய்து காளத்தியப்பருக்குத் தம் கண்ணை அப்பியவர்.

10. குங்கிலியக் கலய நாயனார்:ஆவணி-மூலம். அந்தணர்-சோழநாடு, திருக்கடவூர். மனைவியின் மாங்கல்யத்தை விற்றும் குங்கிலியம் வாங்கியவர். சாய்ந்த லிங்கத்தைக் கழுத்தில் பூமாலை கொண்டு நிமிர்த்தியவர்.

11. மானக்கஞ்சாற நாயனார்:மார்கழி-சுவாதி, வேளாளர்-கஞ்சாறூர்-திருமணம் தொடங்கும்போது திருமணப் பெண்ணாகிய தமது மகளின் தலைமயிரை அறுத்துச் சிவனடியாருக்குத் தந்தவர்.

12. அரிவட்டாய நாயனார்-தை-திருவாதிரை. வேளாளர்-சோழநாடு, கணமங்கலம். சிவ நிவேதனத்துக்குரிய பொருள் கீழே சிந்தியதற்காகத் தமது கழுத்தை அரித்து கொண்டவர்.

13. ஆனாய நாயனார்:கார்த்திகை-அஸ்தம். இடையர்-மழநாடு, மங்களவூர், பசு மேய்க்கும் போது, ஜந்தெழுத்தைப் புல்லாங்குழலில் அமைத்துவாசித்தவர்.

14. மூர்த்திநாயனார்-ஆடி-கிருத்திகை. வணிகர்-பாண்டியநாடு, மதுரை. சந்தனம் தருகின்ற திருப்பணியில் முட்டுப்பாடு நேரவே, முழங்கையை அரைத்தவர். திருநீறு, உத்திராட்சம், சடைமுடி ஆகிய மூம்மையால் உலகாண்டவர்.

15. முருக நாயனார்:வைகாசி-மூலம். அந்தணர்-சோழநாடு, திருப்புகலூர். மலர்த்தொண்டு செய்து திருஞான சம்பந்தர் திருமணத்தில் முக்தி பெற்றவர்.

16. உருத்திர பசுபதி நாயனார்:புரட்டாசி-அஸ்வினி. அந்தனர்-சோழநாடு. திருத்தலையூர். இரவும் பகலும் திருக்குளத்தில் கழுத்தளவு நீரில் நின்று ஸ்ரீ ருத்ர மந்த்ரம் ஜபித்தவர்.

17.திருநாளைப்போவார் நாயனார்: புரட்டாசி-ரோகினி (நந்தனார்) புளையர்- சோழநாடு. ஆத்தனூர். தில்லை நடராஜப் பெருமானைப் காணவிரும்பித் தீப் புகுந்து முனிவராய் எழுந்து சிற்றம்பலவன் திருமுன்பு மறைந்தவர்.

18. திருக்குறிப்புதொண்ட நாயனார்:சித்திரை-சுவாதி. ஏகாலீயர்-தொண்டைநாடு காஞ்சீபுரம். சிவனடியார்க்கு வாக்களித்தபடி மழையின் காரணமாக உடையை துவைத்து உலர்த்தித்தர முடியாமல் போனதால் தமது தலையை கல்லின்மீது மோதிக் கொண்டவர்

19. சண்டேஸ்வர நாயனார்:தை-உத்திரம். அந்தணர்-சோழநாடு, திருச்சேயஞ்ஞலூர் அபிஷேகப்பாற்குடத்தை இடரியை தந்தையின் காலை வெட்டித் தொண்டர்க்கு தலைவனாக (சண்ணிப் சப்பதம்) இருக்கும் அருள் பெற்றவர்.

20. திருநாவுக்கரச நாயனார்:சித்திரை-சதயம், வேளாளர்-நடுநாடு, திருவாமூர், ஐந்தெழுத்து ஒதி கருங் கல்லின்மேல் கடலில் மிதந்து கரையேரிப் பல தேவாரப்பாடல்கள் பாடி கைத்தொண்டு செய்து முக்தி பெற்றவர்.

21. குளச்சிறை நாயனார்:ஆவணி-அனுஷம், பாண்டிய நாடு-மனமேற்குடி, அரசன் சமணனாய் இருந்தபோதும் தாம் சிவனடியாரை வழிபட்டார். திருஞானசம்பந்தரை அழைத்துவந்து அரசனையும் நாட்டினையும் சைவ மாக்கியவர்.

22. பெருமிழலைக் குரும்ப நாயனார்:ஆடி-சித்திரை, பெருமிழலையூர் சுந்திர மூர்த்தி ஸ்வாமிகளை வழிபட்டு, அவர் கயிலை செல்வதையறிந்து யோகத்தால் தானும் கயிலை சென்றவர்.

23. காரைக்கால் அம்மையார்:பங்குனி-ஸ்வாதி (பேயார்) , வணிகர்-சோழநாடு. காரைக்கால், சிவபெருமானை வேண்டி மாம்பழம் பெற்றவர். பேய் வடிவம் பெற்றவர். ஆலங்காட்டில் ஈசனாடலையும் பெற்றவர்.

24. அப்புதியடிகள் நாயனார்:தை-சதயம். அந்தணர்-சோழநாடு. திங்களூர். பிள்ளை இறந்ததையும் மறைத்து திருநாவுக்கரசு ஸ்வாமிகளுக்கு அமுது அளித்தவர்.

25. திருநீலநக்க நாயனார். வைகாசி-மூலம்:அந்தணர்-சோழநாடு. சாத்தமங்கை. அன்போடு சிவலிங்கத்தின் மீதிருந்த சிலந்தியை ஊதியதால் எச்சில் பட்டதென்று மனைவியை விட்டுச்சென்றவர். பாணர்க்கு வேதிகையில் இடம் தந்தவர். திருஞானசம்பந்தர் திருமணத்தை நடத்தி முக்தி பெற்றவர்.

26. நமிநந்தி அடிகள் நாயனார்:வைகாசி-பூசம். அந்தணர்-சோழநாடு. ஏமப்பேறூர். தண்ணீரால் விளக்கெரித்தவர். திருவாரூர்ப் பிறந்தாரை எல்லாம் சிவசாரூப்பியராகக் கண்டவர்.

27. திருஞானசம்பந்த நாயனார்:வைகாசி-மூலம். அந்தணர்-சோழநாடு. சீகாழி. உமாதேவியாரால் ஞானப்பால் ஊட்டப்பெற்றவர். தேவாரம்பாடி எலும்பைப் பொன்னாக்கியவர். பல அற்புதங்கள் செய்த இவர் தமது திருமணத்திற்கு வந்தவர்கள் அனைவருக்கும் முக்தி தந்தவர்.

28. ஏயகோன் கலிக்காம நாயனார்:ஆனி-ரேவதி. வேளாளர் சோழநாடு திருப்பெரும் மங்களம். சிவபெருமானைப் தூதராகவிடுத்த வண்றொண்டரை இகழ்ந்து பின்பு திருவருள் விளையாட்டால் அவருடைய நண்பரானவர்.

29, திருமூல நாயனார். ஐப்பசி-அசுவினி:இடையர்-சோழநாடு, சாத்தனூர். மூலன் உடலில் தாம் புகுந்து, மூவாயிரம் ஆண்டிருந்து, திருமந்திரம் அருளிச் செய்தவர்.

30. தண்டியடிகள் நாயனார்-பங்குனி-சதயம். சோழநாடு-திருவாரூர். பிரவிக் குருடாக இருந்தும் திருவாரூர் குளத்தை, கரையில் குச்சி கட்டி, இடையே கயிறு கட்டி திருக்குளப்பணி செய்து குருடு நீங்கிச் சமணரை வென்றவர்.

31. மூர்க்க நாயனார்-கார்த்திகை, மூலம். வேளாளர், தொண்டைநாடு, திருவேர்க்காடு. சூதாட்டத்தில் கிடைக்கும் லாபத்தைக் கொண்டு சிவனடியார்களுக்கு அன்னதானம் செய்தவர்.

32. சோமாச்சிமாற நாயனார்-வைகாசி-ஆயில்யம். அந்தணர். சோழநாடு. திரு அம்பர். வேத வேள்வி செய்து, சாதிமத பேதமின்றி, பஞ்சாட்சரவிதிப்படி அடியயார்களுக்கு அன்னதானம் செய்தவர்.

33. சாக்கிய நாயனார்:மார்கழி-பூராடம். வேளாளர்-திருச்சங்கமங்கை. சமணக் கோலமாயினும் மனதார சிவபூசை செய்தவர். மனதில் மலராக எண்ணி இறைவ மீது இட்டகற்களை இறைவன் மீது இட்டகற்களை இறைவன் மலராக ஏற்று அருள் பெற்றவர்.

34. சிறப்புலி நாயனார்-கார்த்திகை-பூராடம். அந்தணர்-சோழநாடு. திரு ஆக்கூர். குல ஆசாரவிதிப்படி, வேதம் ஒதியும், ஒதுவித்தும், சிவனடியைச் சிந்தித்தும் அடியார்கட்கு, அமுதும் பொருளும் தந்தவர்.

35. சிருத்தொண்ட நாயனார்-சித்திரை-பரணி. மாமாத்திரப் பிராமணர்-சோழநாடு, திருச்செங்காட்டாங்குடி வாதாவியைப் போரில் வென்றவர். சிவனடியார்க்குத் தமது ஒரே பிள்ளையைக் கறியாகச் சமைத்து வைத்தவர்.

36. சோமான் பெருமாள் நாயனார்-ஆடி, சுவாதி (கழறிற்றறிவார் நாயனார்) அரசர், மலைநாடு, கொடுங்கோளூர். நடராஜர் பாதச் சிலம்பொலி கேட்கக் காலம் தகுந்தமையால் சுந்திர மூர்த்தி ஸ்வாமிகள் தோழமை பெற்றவர். சிவ பெருமானுடைய திருமுகப் பாசுரம் பெற்றவர். கயிலை சென்று ஞானவுலா பாடியவர்.

37. கணநாத நாயனார்-ஆடி-திருவாதிரை. அந்தணர், சோழநாடு, சீர்காழி. சிவனடியாரைப் போற்றுவதோடு, சிவநெறிப் பணிகள் செய்பவருக்கு பயிற்சி அளித்தவர். திருஞான சம்பந்தரை வழிபட்டவர்.

38. கூற்றுவ நாயனார்-ஆடி-திருவாதிரை. குறுநில மன்னர், திருக்களத்தை. தில்லைவாழ் அந்தணர் தமக்கு முடிசூட்ட மறுக்கவே, தில்லையம்பலவன் திருவடிகளையே முடியாகச் சூடப்பெற்றவர்.

39. புகழ்ச்சோழ நாயனார்:ஆடி-கிருத்திகை. அரசர் சோழநாடு. உறையூர். பகைவனது அறுபட்ட தலையில் சிவ சின்னமாகிய சடையிருப்பதைக் கண்டு அஞ்சி உயிர்விட்டவர்.

40. நரைசிங்க முனையரைய நாயனார்-புரட்டாசி-சதயம். குருநில மன்னர்-நடுநாடு. சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளை வளர்த்தவர். திருவாதிரை தோறும் சிவனடியார்களுக்கு அன்னமிடுவதுடன் 100 பொற்காசுகள் வழங்குவார். சிவவேடம் பூண்ட காமக்குறி மலர்ந்த தூதர்களையும் வணங்கியவர்.

41. அதிபந்த நாயனார்-ஆவணி-ஆயில்யம். நுளையர் (மீன் பிடிப்பவர்) சோழநாடு-நாகப்பட்டினம். நவரத்தினம் இழைத்த பொன்மீனைத்தாமே வைத்துக் கொள்ளாமல் சிவார்பணம் செய்தவர்.

42. கலிக்கம்ப நாயனார்-தை-ரேவதி. வணிகர்-நடுநாடு. பெண்ணாடகம். தமது பழைய வேலையாள் சிவனடியாராக வந்தபோது, தாம் அவனை வழிபட்டு, வழிபடாத தமது மனைவி கையை வெட்டியவர்.

43. கலிய நாயனார்:ஆடி-கேட்டை. செக்கர்- (எண்ணெய் வியாபாரி) தொண்டைநாடு-திருவெற்றியூர். திருவிளக்கு ஏற்ற எண்ணெய் இல்லாததால் தமது இரத்தத்தைக் கொண்டு எரிக்க முயன்றவர்

44. சக்தி நாயனார்-ஐப்பசி-பூசம். வேளாளர்-சோழநாடு. வரிஞ்சியூர். சிவனடியாளர்களைக் குறை கூறுபவர்களின் நாக்கை அறுத்தவர்.

45. ஐயடிகள் காடவர்கோன் நாயனார்-ஐப்பசி-மூலம். குறுநில மன்னர்- தொண்டைநாடு. காஞ்சிபுரம். பதவியை வெறுத்துத் தலையாத்திரை செய்தவர். க்ஷேத்திர வெண்பாவால் நிலையாமையைக் கூறியவர்.

46. கணம்புல்ல நாயனார்-கார்த்திகை-கிருத்திகை. இருக்குவேளூர். புல்விற்று நெய்கொண்டு திருவிளக்கெரித்தவர். நெய்யின்மையால் திருப்புலீஸ்வர சிவன் சன்னதியில் தமது தலைமயிரை விளக்காக எரித்தவர்.

47. காரிநாயனார்-மாசி-பூராடம்.. சோழநாடு. திருக்கடவூர். கோவைப்பாடி பொருள்பெற்று, ஆலயப்பணி செய்தவர்.

48. நின்றசீர் நெடுமாற நாயனார்-ஐப்பசி-பரணி. அரசர்-பான்டிய நாடு. மதுரை. திருஞானசம்பந்தர் தந்த திருநீற்றால் சுரம் நீக்கியவர். அவர் திருவாக்கால், கூன் நிமிரப்பெற்று சைவரானவர்.

49. வாயிலார் நாயனார்-மார்கழி-ரேவதி. வேளாளர், தொண்டைநாடு-மயிலாப்பூர். மானசீகமான ஞானபூஜை செய்தவர்.

50. முனையடுவார் நாயனார்-பங்குனி-பூசம். வேளாளர், சோழநாடு, திருநீடூர். கூலிக்குப் போர் செய்து அக்கூலிகொண்டு சிவனடியாரை வழிபட்டவர்.

51. கழற்சிங்க நாயனார்-வைகாசி-பரணி. குறுகிய மன்னர்-சிவபூஜைக்குறிய பூவை முகர்ந்ததற்காகத் தமது மனைவியின் மூக்கை ஒரு சிவனடியார் அறுத்த தண்டனை போதாது என்று, அவள் கைகளையும் வெட்டியவர்.

52. இடங்கழி நாயனார்-ஐப்பசி-கார்த்திகை. அரசன்-கோனாடு, கொடும்பாளூர். அடியார் வழிபாடு செய்ய நெய் நெல் திருடினவர்க்கு மேலும் பொருளும் நெல்லும் தந்தவர்.

53. செருத்துணை நாயனார்-ஆவணி-பூசம். வேளாளர், சோழநாடு, தஞ்சாவூர். கழற்சிங்க நாயனாருடைய மனைவி, பூஜைக்குறிய பூவை முகர்ந்ததற்காகத் அவர் மூக்கை அரித்தவர்.

54. புகழ்த்துணை நாயனார்-ஆவணி-ஆயில்யம். ஆதிசைவர். செருவிலிபுத்தூர். சிவபூஜைக்கு உதவியாக அரிசிற்கரைப்புத்தூர் சிவபெருமானால் பஞ்சகாலத்தில் காசு அளிக்கப்பெற்று தொண்டு செய்தவர்.

55. கோட்புலி நாயனார்-ஆடி -கேட்டை. வேளாளர். சோழநாடு. திருநாட்டியத்தான்குடி. சிங்கடி, வனப்பகை என்ற இரண்டு புதல்வியரைத் சுந்தர மூர்த்தி ஸ்வாமிக்கு அரிப்பணம் செய்தவர். சிவபூஜைக்குரிய நெல்லையுன்ட சுற்றத்தார் அனைவரையும், குழந்தை உட்பட அனைவரையும் கொன்றவர்.

56. பூசலார் நாயனார்-ஐப்பசி-அனுஷம். அந்தணர். தொண்டைநாடு. திருநின்றவூர். மனத்தினாலேயே கோயில்கட்டிச் சிவ வழிபாடு செய்தவர்.

57. மங்கையர்க்கரசியார்-சித்திரை-ரோகினி. (மாணியார்) அரசியார், பாண்டியநாடு, திருஞானசம்பந்தரை வரவழைத்துத் தமது கணவரையும், பாண்டிய நாட்டையும் சைவமாக்கியவர்.

58. நேச நாயனார்-பங்குனி-ரோகிணி. சாலியர்-கம்பீரநகரம் சிவனடியார்களுக்கு உடையும் கோவணமும் செய்து கொடுக்கும் பணியைச் செய்தவர்.

59. கோச்செங்கட்சோழ நாயனார்:மாசி-சதயம். அரசர் சோழநாடு. எழுபது சிவாலயங்கள் கட்டியவர். முப்பிறவியில் சிலந்தியாகப் பூஜை செய்தவர்.

60. திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாண நாயனார்-வைகாசி-மூலம். பாணர், நடுநாடு- திருஎருக்கத்தம்புலியூர், திருஞானசம்பந்தருடன் சென்று, யாழ்த்தொண்டு புரிந்தவர்.

61. சடைய நாயனார்-மார்கழி-திருவாதிரை. ஆதிசைவர், நடுநாடு, திருநாவலூர். சுந்திரமூர்த்தி சுவாமிகளைப் பிள்ளைகளாகப் பெற்றவர். அவருக்குச் சடங்கவி சிவாச்சாரியார் புதல்வியைத் திருமணம் செய்விக்க முயற்சித்தவர்.

62. இசைஞானியர்-சித்திரை-சித்திரை. ஆதிசைவர், நடுநாடு, திருநாவலூர், சுந்திர மூர்த்தி ஸ்வாமிகளைப் பிள்ளையாகப் பெற்று வளர்த்த பெண்மணியார்.

63. சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்-ஆடி-சுவாதி. ஆதிசைவர், நடுநாடு-திருநாவலூர். திருத்தொண்டர் தொகைபாடியவர். இறைவனைத் தூது அனுப்பியவர். முதலையுண்ட மகனா வருவித்தவர்.

Thayumanavar



Thayyumanavar (1706–1744) was a Tamil philosopher and Hindu saint. Thayumanavar articulated the Saiva Siddhanta philosophy. He wrote several Tamil hymns of which 1454 are available. His first three songs were sung 250 years ago at the Congress of Religions in Trichinopoly. His poems follow his own mystical experience, but they also outline the philosophy of South Indian Hinduism, and the Tirumandiram by Saint Tirumular in its highest form, one that is at once devotional and nondual, one that sees God as both immanent and transcendent.
Thayumanavar's key teaching is to discipline the mind, control desires and meditate peacefully. He went on to say that "it is easy to control an elephant, catch hold of the tiger's tail, grab the snake and dance, dictate the angels, transmigrate into another body, walk on water or sit on the sea; but it is more difficult to control the mind and remain quiet".

Friday, July 27, 2012

Special session on ‘Customer Service’

A special session on ‘Customer Service’ especially in the healthcare sector was conducted by the Sankara Nethralaya Academy at the SN main campus on 14th July 2012. The session was aimed at enhancing a key element in healthcare delivery today, an element which could make a world of difference to the patients and their escorts namely enhanced ‘Customer Experience’. This interactive workshop aimed at honing the skill sets needed to retain patients in an increasingly competitive healthcare market place and increasingly well informed and demanding patients was well attended with 86 participants from well known healthcare providers like Sankara Eye Centre, Coimbatore, Dr K M Cherian`s Frontier life line -Chennai, Dr Mehta`s Hospital, Apollo Hospitals, Shri Narayani Hospital, Vellore, CMC Vellore, Appaswamy Hospitals and Santhosh Hospitals taking part enthusiastically.

The session evoked excellent feedback from the participants with quite a few of them requesting for an exclusive, dedicated session for their institution.

Michael Angelo of Ocular Surface disorders



Friday the 13th of July 2012 witnessed the curtains going up at the Sri VD Swami Auditorium on OS-KON 2012, the much awaited conference on Ocular Surface and Keratoprosthesis. It was a befitting trailer to the main show to follow in the weekend, with the audience catching a glimpse of the main artists in Ocular Surface and Keratoprosthesis, including the legendary Professor Giancarlo Falcinelli, acclaimed as the Father of Modern Ocular Surface Research and described aptly as the Michael Angelo of Ocular Surface disorders by Dr. Prema Padmanabhan, taking centre stage and regaling the audience with a smattering of Tamil. The gathering on the dais was a veritable who is who in the Ocular Surface care and Keratoprosthesis arena with the likes of Dr. James Chodosh, Dr. Christopher Liu, Dr Rama Paolo and Dr Giovanni Falcinelli having flown from half way down the globe to be present on the momentous occasion

The evening’s proceedings started with the rendering of a devotional song by Dr. Niveditha with the theme that in the Kaliyuga that we are living, Moksha or salvation can become a reality by the mere invocation of the name of the Lord of Seven Hills.

Speaking on the occasion Dr Bhaskar Srinivasan gave a detailed note on the probable reasons for Ocular Surface Disorders, listing occupational and life style hazards like computer vision syndrome, long hours spent in air-conditioned offices, pollution, smoking, Stevens Johnson Syndrome caused through drugs and aging . He explained that Ocular Surface Disorders could manifest as a simple dry eye syndrome to causing total vision loss. Dr Bhaskar Srinivasan highlighted that Sankara Nethralaya’s Ocular-Surface clinic was started in 2005 under the guidance of Dr G Sitalakshmi. He added that the first of its kind MOOKP centre in the country was started by Sankara Nethralaya in Nov 2006 and named as Professor G.Galcinelli MOOKP centre in reverence and gratitude to the pioneer in the field of MOOKP and the man who imparted the knowledge and skill sets in this complex area of ophthalmology to Sankara Nethralaya. The MOOKP clinic has over the years acquired the capacity and technology to treat the entire gamut of Ocular Surface disorders.

The organizing Secretary of OS-KON 2012, Dr. Geetha Iyer observed that the prevalence of ocular disorders is becoming disturbingly prevalent the world over, she however added that on the positive side significant strides have been made in the past decade toward the management of these challenging disorders. She emphasized that the focus of OS-KON 2012 was to highlight the same among the ophthalmic community, provide an opportunity to share their experiences and knowledge and to take research in this field to the next level. Dr Geetha Iyer introduced Professor Giancarlo Falcinelli, the Scientific Director of the Odonto –Keratoprosthesis Foundation and the inventor of the revolutionary MOOKP process and the other distinguished dignitaries and foreign delegates on the stage to the audience.

The human element to the day’s proceedings was provided by Dr.Prema Padmanabhan who recalled the tireless efforts and dedication of Dr G.Sitalakshmi which was instrumental in starting the Ocular Surface Clinic and the MOOKP process at Sankara Nethralaya and dedicated the first OSKON to her. She recalled that Dr. Sitalakshmi had the good fortune of training directly under the grandmaster of Ocular Surface disorders and Keratoprosthesis Professor Giancarlo Falcinelli and made the best use of this golden opportunity and praised her as the very epitome of perseverance and self-belief.

The curtain came down on the day’s function with Dr. Geetha Iyer in true Sankara Nethralaya tradition calling every member of the Ocular Clinic team from OT assistants, paramedics, nursing and administrative staff who had contributed to its success to the stage. Their contributions were acknowledged and appreciated by her to a loud cheer and applause from the audience as they proudly stood with the stalwarts on the stage, the memorable moment being frozen on film, a snap they would surely cherish for life.

The two day conference that followed on the 14th and 15th of July 2012 lived up and even exceeded the expectations created by the curtain raiser. The Abbotsbury Hall at the Hyatt Regency, Chennai witnessed deep deliberations, debates, sharing of knowledge and real time experiences in the field of Ocular Surface disorders and Keratoprosthesis by experts gathered from across the world. The conference also provided an ideal platform to showcase the latest therapeutic and diagnostic aids in the field by the pharmaceutical companies.

OS-KON 2012 was truly an eye opener and a great leap in the understanding and treating of Ocular Surface disorders and Keratoprosthesis, just what its organizers had strived for.

Scientific self-testing visual acuity chart in Tamil



Sankara Nethralaya, which pioneered the scientific self-testing visual acuity chart in Tamil, is now set to take the tool to various places across the State. The Tamil log MAR (logarithmic minimal angle resolution) chart was put together by a team at Nethralaya’s Elite School of Optometry (ESO) after rigorous testing of typeface, size progression, size range, number of words per row and their spacing.

Currently, ESO has put up the charts at two vantage spots in Chennai — a temple in Ashok Nagar and the bustling Jeeva park in T Nagar.

“We propose to seek support from NGOs to instal more charts in several places across the State. This will help us reach out to more people and encourage a culture of regularly testing one’s vision,” said N. Anuradha, faculty member and vision screening coordinator, ESO.

The ESO’s research arm, Sundari Subramanian Department of Visual Psychophysics, which executed the project and finalised the optotypes for the Tamil chart has also prepared Kannada and Bengali versions though these have not yet been released for public benefit in Bangalore or Kolkata where Nethralaya has full-fledged branches.

These charts seek to address the unmet need for vision testing in regional languages, says Ms. Anuradha. The Tamil log MAR charts — which stand up much better to research scrutiny than the conventional Snellen chart popular in clinical practice — are ideal for deployment as a mass vision screening tool in rural areas, she said.

According to ophthalmologists, uncorrected refractive error is a major cause of vision impairment, and the second most common cause of blindness. In 2007, India had an estimated 456 million people who required vision correction (spectacles, contact lenses or surgery) to be able to see properly. This included 37 million children younger than 16 years of age.

Ophthalmologists believe that these visually impaired sections would have regained normal vision if they had timely access to an eye examination and spectacles.

However, lack of access left 133 million of them, including 11 million children, blind or visually impaired due to uncorrected refractive error.

ESO’s research wing also developed the Pocket Vision Screener (PVS), a condensed log MAR screener available in a combination of English and Tamil alphabets.

According to Ms. Anuradha, the pocket screener is very handy for use in schools or community screening initiatives if the population to be tested is huge.

Apart from being portable and relatively cost-effective, the simplicity of the chart makes it easy to use for teachers and students. In fact, ESO uses the tool to mobilise vision ambassadors who can assist the clinic during mass screening sessions.

Also, since this is a “pass or fail” kind of a screening test, a large number of people can be screened within a short time. It can also be distributed to the public as a self-screening aid for ocular problems before deciding on consulting an eye-care practitioner, optometrists said.

“I see no need to unwind. I am not wound in any way and lead a stress-free life.”



BRUNCH BITES Asha Sridhar meets visionary ophthalmologist S.S. Badrinath

In an undistinguishable Spartan office in the vast citadel of eye care, outside whose gates share autos are constantly dropping off elderly couples headed to the kannu aspathri (eye hospital), and whose stone parapets and steel chairs continue to bear the gratitude of several patients, sits the 72-year old founder and chairman emeritus of Sankara Nethralaya, S.S. Badrinath, hardy in frame and agile in thought.

The second floor of the Smt. Nargesh and Shri Nani Palkhivala Block, where his office is located, has an interesting story. But, before he is presumably made to rush through a lifetime of accomplishments in relative spate, he orders two glasses of warm Bournvita.

Nani Palkhivala, the eminent jurist, once called Dr. Badrinath from Bombay and when he learned that all the consultants at Sankara Nethralaya worked for a modest salary, he was touched. “In the first year he gave us all the stocks he owned, the following year he gave us all the ready cash he had, and finally after paying off all the sundries, he bequeathed all his property to Sankara Netralaya, all in his lifetime,” says the visionary in a voice that is gentle yet wiry.

Having always been deeply interested in physics, he says that he was always a man of science. And, then there was silence. He held his hands together, placed it on the table, closed his eyes, and went into deep thought.

Once he emerged out of it, he dictated his class teacher’s name with exact initials. C.T. Kuppuswamy Iyer, he says, who was his class teacher in P.S. Higher Secondary School kindled his interest in science. “Incidentally, I met his son just two days ago and got his address and phone number,” he says.

Dr. Badrinath who went to the United States of America to do his graduate studies in ophthalmology at Grasslands Hospital, New York University Post-graduate Medical School and Brooklyn Eye and Ear Infirmary says that he always wanted to come back to India. “The feeling was there even in1963 when I left for United States,” he says.

“My guru Dr. Charles L. Schepens,” he says and then pauses. “Do you know how to spell the name of my guru,” he asks before continuing. “He had granted me a fellowship at the Massachusetts Eye and Ear Infirmary on the condition that I would return to India.”

He returned because he had to keep up his word. “He had trained many Indians before me, and none returned to India. I was the first one,” he recalls. Dr. Badrinath came to India after seven and a half years in the U.S. with his wife and one and half year old son with just 1000 dollars in hand and a specialisation that nobody had really practised in India before.

Though patients were plenty in number and there was the satisfaction of performing complicated surgical procedures, after three years in India, he set his eyes on U.S.A again and even got a job in El Paso, Texas.

“On the personal front, managing a household was time-consuming in those days. Everything from paying electricity bills, plumbing, and other household chores most often demanded repeated visits. I thought that quality of life would be much better in the United States. Those were the times when you had to wait for seven to ten years to get a scooter,” he says. But he finally decided to stay back because his friends back in America advised him against moving. “I found that my friends there were not very comfortable.”

Over the years, patients — from the nation’s leaders to the common man — went on to place equal faith in his and his institution’s services.

“Srimad Andavan Swamigal walked 200 miles from Trichy to Chennai to be operated by me. Former President R. Venkataraman once got operated by me, and later when he was getting his eyes tested in Geneva, the doctor there told him that even if Muhammad Ali punched his eye, nothing would happen,” recalls Dr. Badrinath, who has been honoured with Padma Shri and Padma Bhushan.

After all these years in service, when asked about what he does to unwind after a day’s work, he says, “I see no need to unwind. I am not wound in any way and lead a stress-free life.”

When he says he has retired, he only means that he no longer sees patients. He comes to the institution at around 11.30 in the morning and works till around 5.30. After that, “I go home, have a cup of coffee, and catch a movie with my wife on television,” he says. Though he does not understand Marathi, he watches Marathi movies with his wife because “that’s what she likes.”

In fact, the first asset that he spent his earning on was a gold chain from Abraham & Straus, with her name engraved on it. “I got it for our first wedding anniversary and she liked it.”

So how long will he continue to work? “I would like to go home today,” he says smiling. And, then continues to say that he will come as long as he can.

“The interview is over, and your glass is still full. You have cheated me,” he says playfully. Dr. Badrinath’s glass too continues to remain full, even years after he built his ‘temple of the eye’.

Sunday, July 15, 2012

Sir Venkatraman "Venki" Ramakrishnan



Sir Venkatraman "Venki" Ramakrishnan is an Indian-born American and British structural biologist, who shared the 2009 Nobel Prize in Chemistry with Thomas A. Steitz and Ada E. Yonath, "for studies of the structure and function of the ribosome".He currently works at the MRC Laboratory of Molecular Biology in Cambridge, England

Bose-Einstein statistics



Satyendra Nath Bose (1 January 1894 – 4 February 1974) was an Indian physicist specializing in mathematical physics. He was born in Kolkata, then spelt Calcutta. He is best known for his work on quantum mechanics in the early 1920s, providing the foundation for Bose–Einstein statistics and the theory of the Bose–Einstein condensate. A Fellow of the Royal Society, he was awarded India's second highest civilian award, the Padma Vibhushan in 1954 by the Government of India.

The class of particles that obey Bose-Einstein statistics, bosons, was named after him by Paul Dirac.

A self-taught scholar and a polyglot, he had a wide range of interests in varied fields including physics, mathematics, chemistry, biology, mineralogy, philosophy, arts, literature and music. He served on many research and development committees in independent India.

Doing a PhD – Preparing for a Career in Research

PhD is a unique degree in that it is not focused on acquiring more knowledge. A Masters
essentially provides more knowledge or more in-depth knowledge in a subject. But doing a PhD
is oriented around research.
Due to the focus and importance of research in PhD, it is often believed that creating new
knowledge is the main goal of PhD. Though creating new knowledge is part of the PhD training,
the main objective of doing PhD degree is to become a competent researcher who can conduct
independent research in his or her chosen area.
If we go by the premise that the purpose of a PhD program is to produce competent researchers,
then the research done during PhD is primarily for contributing towards this goal and the nature
and sophistication of the research output is less important. What is important is to learn to
properly formulate a problem and apply suitable techniques to produce results that further the
state of understanding about that problem.
The ability to conduct research in an area requires deep knowledge in that area, knowledge about
related areas, and the experience of working on research problems, i.e. problems whose outcomes
are not known. To develop these critical abilities, most PhD programs have three components in
them – some course work to provide the breath of knowledge, some methods to develop the depth
of knowledge in the chosen area of study, and a thesis that provides the experience of working on
research problems. Through these components a PhD candidate should expect to develop the
following abilities, which form the foundation of a career in research:
• Breadth in the discipline – can be provided through courses.
• Expertise in a vertical area in which the PhD candidate can say “I am an expert in this”.
I.e. an area in which he has full knowledge of what is known, what is missing, etc.
Developing this expertise requires ability to search for relevant work done in an area, as
well as the ability to critically read and understand research papers, reports, and
monographs and appreciate the subtle or complex issues that may be involved.
• Ability to identify research problems. This is one of the most important abilities for a
researcher. This ability requires a good knowledge of the recent developments in the area,
and the ability to create a bigger picture and see how the different work fit and what
might be missing. Formulating a problem properly is half the research done. In fact, most
PhD candidates spend much of their time in defining the problem. This skill is
strengthened as the person develops the subjective ability of judging results and
problems. This skill is also needed by a PhD person as a member of the research
community where one is called upon to review other peoples work.
• Ability to actually do the research. Behind every research there is some new idea, some
hypothesis, which forms the foundation of the research work. But doing research is much
more than getting an idea. The idea has to be developed using the established paradigms
of scientific research, through which the researcher shows the value of the idea. Spending
time grappling with research issues, actually doing research, and studying research work
of others can help in developing this ability. That is the main reason why doing
independent research is always a part of a PhD program.
• Ability to write and present the results. This is very important and very difficult. Not only
are issues of communication involved, but one has to convince a group of peers (who
review it and later read it, if published) that the work is worthy of their time, the results have been put in context, the value is clearly articulated, etc. Publishing the results of
research has been the time honored tradition and benchmark, and perhaps the only
reliable method to subject a research work to scrutiny as well as use by others.
Developing these abilities should be the objective of a PhD program. Note that these abilities do
not discuss the actual research results. Those are the outcome of developing these abilities. A
PhD degree should result in some research results, which should be peer reviewed and published.
Without this, there is no effective method to demonstrate that the ability to do research and
communicate the results has been developed. However, in the overall research career, it is
possessing these abilities that is more important, particularly if one wants to work in industry
where the needs may change and problems that a researcher works on may be quite different from
the ones chosen in PhD. For a career in academics, however, the actual results are equally
important as the evaluative processes often focus on the quality and quantity of research work
that has been done during the PhD.
All of these abilities are important to become a competent researcher. As should be clear many of
these skills cannot really be taught but are learned largely through commitment, dedication, and
perseverance. This makes PhD a mostly self driven and self taught degree with the PhD program
and the supervisor gently aiding the process. The program and supervisor help mostly in creating
an atmosphere and environment in which the scholar gets motivated to excel.
Hence, while doing a PhD, the scholar should be self motivated and committed, and willing to
work hard and long on problems. Research is often a lonely business (except in disciplines where
group activity is more common) and PhD is a preparation for a career in it. Research is tough
career, but with development of these skills by doing a PhD, it can become easier and more
satisfying.
Pankaj Jalote is a Professor of Computer Science at IIT Kanpur. Other articles he has written
on related topics are available on his website www.cse.iitk.ac.in/users/jalote.

Monday, July 9, 2012

A day of passion and compassion



“Today is a grand celebration of Sankara Nethralaya’s passion for compassion” the compeer of the evening echoed the title of the book being launched with a sense of jubilation that captured the day’s spirit, the man whose passion had made him take time off his busy schedules and compeer the curtain raiser of the book in Mumbai had brought him all the way to Chennai for its launch in its place of birth. Dr S.Natarajan, Founder-Chairman Aditya Jyot Eye hospital, Mumbai got the proceedings of the Chennai launch of Sankara Nethralaya’s biography, ‘Insight’- A passion for compassion” started with a bang on the 6th of July 2012 at the Sri V.D. Swami Auditorium with rich compliments to his mentor and guide Dr S.S.Badrinath, Chairman Emeritus, Sankara Nethralaya, describing him as ‘a man fondly known as ‘Chief’ to everyone and a man who stood for excellence in everything he did”.

The melodious invocation song by Bhuvaneswari highlighting Thirumoolar, the ancient Siddhar’s emphasis on maintaining a healthy body as a prerequisite to attaining spirituality was an apt start to the day’s panel discussion on ‘Health Care in India – Evolving Models’. This was followed by Chairman Dr S.Bhaskaran’s warm welcome to the Chief Guest, dignitaries, well-wishers and members of the Sankara Nethralaya family. It was an in-depth speech touching on the genesis, growth and philosophy of Sankara Nethralaya, the role of its dedicated doctors in its success, an interesting note on the birth of the book and its authors and a fervent appeal for contributions.

The Chief Guest of the evening Professor Dr. Mayilvahanan Natarajan, Vice-Chancellor, The Tamil Nadu Dr.MGR Medical University was introduced by Vice-Chairman Dr. T.S.Surendran who highlighted his accomplishments adding his characteristic humour to his speech, this was followed by an introduction of Shri V.V.Ranganathan, the author of ‘Insight’ by Senior General Manager Akila Ganeshan and honouring of both the dignitaries. The most awaited moment of the day, the presentation of the first copy of the book by Chief Guest Dr.Mayilvahanan Natarajan to Senior Board Member, Well-Wisher and Donor Shri Ashok Mehta was celebrated with a thunderous applause.

Delivering the Chief Guest’s address Dr. Mayilvahanan Natarajan recalled his decades old association with Dr S.S.Badrinath and his memorable first meeting with him when he accompanied his father who was being treated by him at the Vijaya Hospital, Dr. Natarajan recalled his and his father’s utter surprise when Dr S.S.Badrinath thanked them for giving him the opportunity to be of service to such a great man, when they had gone to convey their gratitude for his expert eye care. The distinguished Chief Guest and doyen of education cited 1.Service 2.Teaching & Training and 3.Research as the three pillars of Medical excellence, Dr.Mayilvahanan Natarajan congratulated the achievements of Sankara Nethralaya and its founder as a pioneer and role model, he emphasized the need to record his achievements for future generations and the need to preserve and continue his rich legacy.

The book launch was followed by a most absorbing and informative panel discussion on ‘Health care-Evolving Models” by eminent participants from diverse backgrounds, the vibrant exchange of views by the panelists consisting of Shri S.Gurumurthy, Well-Known Columnist, Dr V.Jagannathan, MD, Star&Allied Health Insurance Company, Dr. Ravindra D Bapat, Prof.Emeritus-Dept of Surgical Gastro Enterology, The Seth G.S Medical College and K.E.M Hospital, Mumbai, Dr.Jacob John, Former Head & Prof of Clinical Virology, CMC, Vellore, Shri V.V Ranganathan, author & entrepreneur and Dr S.S.Badrinath, Chairman Emeritus, Sankara Nethralaya ably moderated by Shri Ethiraj Govindaraj, Journalist & Founder ‘Spending & Policy Research Foundation’ helped to bring out the different approaches and perceptions to Medicare in the country and ended on a consensus for the need to evolve an exclusive health policy to meet the special needs of the country. It was a highly interactive session with the experts answering a wide range of questions from the audience.

It was truly a day of passion and compassion, the brisk sale of books at the lobby area reflecting the involvement of the audience in the day’s proceedings and their identification with Sankara Nethralaya’s cause, the function ended with dinner for all participants at the roof top.

The human element it is said is most important in Medicare



The human element it is said is most important in Medicare, it is an element which enjoys its exclusive pride of place in the Sankara Nethralaya scheme of things. The growing popularity, response and turnout at the recently held alumni meet was a clear testimonial of the human element cherished and nurtured at Sankara Nethralaya. The day long meet registered a record attendance of 172 alumni members from all over the country including Chairman Emeritus Dr S.S. Badrinath, Chairman Dr.S.Bhaskaran, Vice-Chairman Dr T.S.Surendran and a notable overseas participant Dr. Lingam Gopal who had come all the way from Singapore.

In keeping with Sankara Nethralaya’s belief that alumni meets are not just fun get-togethers and reliving of the good old times but an ideal platform for a lot of intellectual discourse and interaction in terms of exchange of views, learning and challenges, the day witnessed 3C a vibrant scientific programme on Controversies, Challenges and Consensus in various ophthalmic sub-specialties.

The Dr.Natarajan Pillai free session saw the presentation of 4 papers with Dr. Samaresh bagging the best paper award. Discussion on the modalities of the scientific deliberations and social events for the next alumni meet and the Annual General Body Meeting of the Alumni association were also conducted. An interesting part of the day’s proceedings was that about 50 members who could not attend the meet in person participated actively in the proceedings through Ekalavya- Sankara Nethralaya’s vibrant online channel

Squint is not a sign of Good Luck....

Mala went to meet her friend Vijaya in her house. The two friends were meeting after nearly 2 years. The last time that they met, Vijaya’s son was nearly a year old.

Vijaya greeted Mala with joy and offered her coffee and snacks. The two friends then sat down to catch up with what had happened in their lives over the past two years. While they were chatting, Vijaya’s son Vijay ran into the house from their neighbours’ house. Vijay was a chubby, lively boy of three now and on seeing a new face in the house, hid behind his mother and peeped out at Mala. Vijaya proudly talked about the latest antics of her son in his play school. As they were talking, Mala noticed that one of the eyes of the child was not straight and was turned outwards. She enquired with her friend whether she had consulted an eye doctor regarding the difference in the direction (squint) of the eyes. To this Mala said that everyone in her family felt that, this squint was a lucky symbol for her son and advised her not to get it treated.

On hearing this Mala was taken aback. How can her friend be so ignorant of the problems that the child would face because of the squint as he grows up? She turned to Vijaya and said, “Do you know what is squint? Squint is a misalignment of the two eyes so that both the eyes are not looking in the same direction. This misalignment may be constant, being present throughout the day or it may appear sometimes and the rest of the time the eyes may be straight. It is a common condition among children. It may also occur in adults. It is very important that the exact reason for the squint is found out. The squint can be because you child requires glasses, or because of weakness of muscle or sometimes even because of problems inside the eye like cataract that reduces the vision”. On hearing this Vijaya was both surprised and scared. She said “Do you really mean to say that Vijay has a problem in his eye and that is why it is not straight? Will this squint affect his vision?”

Mala replied “Vijaya. Our eyes are like a camera. They receive the light from objects, for example, this apple and send the message to the brain. The brain is like a computer. It receives the message, assembles it correctly and interprets the light as an apple. As we have 2 eyes, information goes from both of them to the brain. Only if both eyes are straight, can both of them look at the same apple. Suppose one eye is straight and the other is turned outwards or inwards, it will see a different image. The brain will therefore receive 2 different images – one from the eye that is straight and another from the eye that is turned. The brain, being very intelligent, will ignore the message that is coming from the squinting eye.”

Vijaya was amazed that a simple turning of the eyes has so much happening behind it. She asked “What will happen if I do not take Vijay to the doctor? Will he lose his vision?” Mala replied “If you allow his eyes to remain as they are without treating them, he will developed what is called ‘amblyopia’ or ‘lazy eye’. The brain, as I said, will continue to ignore the image coming from the squinting eye. After sometime the vision in that eye will be lesser than normal. It is just like our legs for example. Suppose you had fever and were in bed for 1 week without walking or using your legs. After 1 week when you try to walk you will feel very weak and have difficulty. Imagine if you are in bed for 1 year? Similarly the longer that you allow your son to have the squint without treatment, the poorer his vision will become.”

Vijaya asked “Is there a specific age when I should take him for treatment?” Mala replied “The earlier you take him for a check up the better for him. You should understand that it is not only the squint that has to be treated. You also have to treat his ‘lazy eye’ so that the vision can improve. It is said that the younger the child the better will be the outcome of treating the lazy eye and better will be the vision improvement. Remember that by leaving him without treatment, the squint will not disappear. A delay in the treatment will decrease his chances of getting better alignment of the eyes and better vision”.

“Will he need an operation?” asked Vijaya. “Only an ophthalmologist, that too a squint specialist can tell whether he needs an operation. I read somewhere that there are certain types of squint that can be corrected with glasses. Some squint will require surgery. Some types can be corrected with a special type of glass called prism glasses. But only your squint specialist will be able to decide what is the right treatment for your son” said Mala.

Vijaya hugged Mala and thanked her profusely. She said “Mala! If you had not come today and told me about squint, I would have allowed Vijay to grow up without correcting the problem. What a big mistake that would have been!!! The future of my son is at stake and I did not realize it. I kept thinking that squint means luck. Only today I realize that squint is the worst bad luck because it reduces the vision in the eye. Thank you very much my friend. I will take my son immediately for a check up to a Squint Specialist. I hope I am not too late to save his vision.”

"At Sankara Nethralaya, it is impossible for anyone to feel out of place" - An experience of a student volunteer from USA

I don’t think I can express in words how nervous I was the day before I visited the Sankara Nethralaya Academy. As a 15 year old girl who has not tried many things out of her comfort zone, I was certain this would be a great challenge. I had heard many great things about this foundation from my parents, and although one part of me wanted to see what this program was like, another part of me was very apprehensive. This was the first time I visited Chennai, the weather was hot, and in addition I did not know a single word of Tamil. So to sum it up, I was almost 100% sure that I would be extremely uncomfortable both socially and physically. What I actually experienced was in fact the exact opposite of what I had predicted, and I’m still laughing at myself for feeling like I would be out of place, because I’ve realized at Sankara Nethralaya, it is impossible for anyone to feel out of place. My parents and I were greeted by a warm smile from Mr. V.Sivakumar, Manager- PR department the very moment we walked in and enjoyed the hospital tour led by Mr. A.Mahalingam, Academic Officer and Ms. C.G Sridevi from the Sankara Nethralaya Academy who had sacrificed their entire day just for us. When we went to meet Dr. S.S Badrinath, the Chairman Emeritus, I noticed how simple and humble he was, and I knew right away I had come to an amazing place.

I worked for a week with Ms. Kumari, an optometrist at the Jaslok Community Ophthalmic Centre (JCOC) and I really appreciated that she took the time to explain to me everything she was doing to the patient. Mr. V.Sivakumar the JCOC Administrator also inspired me to pursue my dream of becoming a doctor and he would always encourage me. Everyone was so friendly and welcoming, and I made friends easily. The next week when I visited the Teleophthalmology center, Dr. Sheila John, Head of the Department, Tele-ophthalmology made sure I got the best opportunities, she was extremely hospitable and ensured that I was comfortable and ate well.

The first and most interesting place I saw was the JCOC. On my very first day, I was awed by the organized process every patient went through. I observed that the patients were of limited financial resources, many were illiterate and several did not even have slippers on. I was so happy that Sankara Nethralaya was doing something so big for the patients who did not have anything to give to them in return. Although none of these patients could pay for their treatment and were uneducated, the doctors treated them with as much respect and care as some of the richest patients who came in to be tested. The friendly and hospitable attitude of the doctors and the optometrists really impressed and inspired me, and I realized why Sankara Nethralaya had such an excellent reputation. I’ve whole-heartedly enjoyed every minute I’ve spent here and I will never forget the kind people I met. In this prestigious foundation, there was not a single optometrist or doctor who did not treat every patient like family, something that I would also do if I were a doctor. Throughout these two weeks, I was able to understand that Sankara Nethralaya’s mission is not to bring themselves money and fame, but to give people from around India one of the most priceless gifts possible- the gift of vision.

Aggrieved by the findings

In a startling revelation, the government has found that only four institutions in the country are treating poor patients free of cost.

Over 350 hospitals had availed exemption in customs duty while importing medical equipment, on the condition that they would treat poor patients free of cost, but did little in that direction.

Aggrieved by the findings, the health ministry has asked the finance ministry to recover the money with interest from the hospitals that sought to take the government, as also the poor, for a ride.

According to the Director General Health Services (DGHS), the four institutions — Shri Satya Sai Trust at Puttaparthy, Shankar Netralaya in Chennai, Maharaj Sawan Singh hospital in Dera Barsi, Beas, Amritsar, and RK Mission hospital, Itanagar, have been adhering to norms and treating poor patients free of cost.

The DGHS had issued Custom Duty Exemption Certificates (CDEC) to about 396 hospitals on conditions that they would, on an average, provide free health care service to at least 40 per cent of their outdoor patients and free treatment to all indoor patients belonging to families with an income of less than Rs 500 per month. They were required to reserve at least 10 per cent of the hospital beds for such patients.

“It is found that a number of hospitals that hsave availed the customs duty exemption are not giving the benefit to the poor people as was promised," said Dr Jagdish Prasad, DGHS.

“We have asked the finance ministry to recover the money with interest from these hospitals," he said.

Sunday, July 1, 2012

Happy Computing!!

It was late in the evening and the office was empty!! I had to finish my project in another two days flat and the heavy work all of the previous week was taking its toll.

I looked up at the clock… it took some time for me to clear the needles!! “I must be overdoing it” I thought! My neck and back were hurting, turning from my text to the computer and then the printer. My headaches were not getting any better!! I needed to take a day off to get back to normal! And that could happen only at the cost of the work being delayed!!

But wait! I could understand I was tired because I hadn’t enjoyed good sleep for long…But my eyes…? I had checked my eyes and power of my glasses only 3 months ago, but why was my vision failing now?

I had to stop work for the time being! I put off the only light at my desk and left for home.

Does this gentleman’s condition sound familiar? Then you need to know about

Computer Vision Syndrome

Computer vision syndrome (CVS) refers to eye and vision related problems associated with computer use.

The primary symptoms are:

Eyestrain
Blurred vision
Delayed refocusing
Dry eyes
Tired eyes
Head aches
Neck aches
Back aches

CVS affects 75% of the people who work on computers for more than 3 hours a day

Reasons for CVS

• Ocular (eye related) problems
• Poor Ergonomics or
• A combination of Ocular and Ergonomic flaws.

Results:

Increased stress levels
Reduced effective work hours
Frequent absence from work
Which together spell reduced productivity.

The Solution?

The usual comprehensive ophthalmic examination focuses more on distance vision (6 m and beyond) and near vision (35 to 40 cm) and a myriad other ocular problems, whereas computer users have unique working distances with respect to the monitor, keyboard, mouse, etc. The examination would also not assess the environmental conditions at work.

A Computer Vision Syndrome Clinic, however, is specially designed to address the varied needs of the computer user

So what did the gentleman do? Read on!

I met the optometrist at the Computer Vision Clinic. I sat filling the questionnaire and found that half my problems were listed out there and there were a few simple things which I had never thought of before! It looked like the questionnaire was formatted for me; I could convey all that I wanted to!

My glasses, as the Optometrist said, were of the right power. The problem lay in the functioning of my eyes with relation to my nature of work at the computer. I went through a battery of tests and was ultimately told to have a small factor of strain in my focusing mechanism. The rest of the eye was fine!

I was then shown to a set up of a computer unit where my typical office conditions were simulated! Now when I was told how I have been working, I realized that my strain might have been due to my poor work set up!

Loaded with information on the arrangement of my worktable, lighting and eye exercises and the right way to work on the computer, I felt reassured. The time I had spent with the Optometrist at the Computer Vision Syndrome Clinic was to change the way I saw my work from then on!

It’s been a long time now that we have been blaming the computer as the sole cause of all our stress and strain! The realization that our unscientific ways of working at the computer and the lag in ergonomics in the Indian scenario could add more fuel to the already raging fire of stress should now prompt us to set things right as it’s never too late and the computers have come to stay!

Happy Computing!!

Wonderful opportunity to train the Post graduate students from various Science & Arts Colleges & Research Institutions



The hand on summer training programme was conducted from 14th May to 15th June 2012. There were 12 participants (4 in Biochemistry & Cell Biology, 4 in Genetics & Molecular Biology and 4 in L & T Microbiology departments) from 10 Colleges / Institutions (Ethiraj College for Women, Chennai,(1), Vinayaga Missions University, Salem,(1), Madras University. Chennai,(1), Pragathi PG College, Chanda Nagar, Hyderabad,(1), Periyar University, Salem,(1), Loyola College, Chennai, (1), Amity University, Uttar Pradesh, (1), Women’s Christian College, Chennai, (1), PSG College of Arts & Science, Coimbatore, (1), and Bharathidasan University, Trichy. (3)

The students gave a good feedback on the training programme during the valedictory function conducted on 15th June 2012. The faculty from the respective departments appreciated the enthusiasm and interest with which the participants learnt the techniques. An evaluation was conducted for participants in all three departments and all the participants performed very well in this. The participants were requested to share the acquired knowledge and impart the skills to the juniors and colleagues in their respective colleges. Dr. H. N. Madhavan, President, Vision Research Foundation, Director and Professor of Microbiology delivered a motivating speech and distributed the certificates to the successful participants at the valedictory function.

Dr. K. Lily Therese, VIBS Co-ordinator thanked the Medical Research Foundation and the Founder of VIBS, Padmashri Iravatham Mahadevan, I.A.S. to have provided the wonderful opportunity to train the Post graduate students from various Science & Arts Colleges & Research Institutions.